Οι υγιείς να βγάλουν απόψε τον ζουρλομανδύα 04/11/2011

Ο κ. Γ. Παπανδρέου άνοιξε χθες την πόρτα του φρενοκομείου σαλπίζοντας προσκλητήριο προς  νέους τροφίμους.

Όλα όσα συνέβησαν χθες αποτελούν την επιτομή του ψυχαναγκασμού.

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος, τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου και εκείνα τα μέλη της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος  - η πλειοψηφία – που εξακολουθούν να χειροκροτούν τον αρχηγό τους, κατέπληξαν  το πανελλήνιο με την προθυμία τους να «ταξιδέψουν» στον κόσμο των παραισθήσεων.

Με αποκλειστική τους ευθύνη όλοι όσοι κράτησαν χθες αυτή την παράφρονα στάση στο υπουργικό συμβούλιο και στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, μετέτρεψαν τη χώρα σε μια σκηνή θεάτρου του παραλόγου.

Όλα όσα είπε ο πρωθυπουργός τόσο στο υπουργικό συμβούλιο, όσο και στην κοινοβουλευτική ομάδα, κινούνται εκτός λογικής.

Με αποκορύφωμα την πρωτοφανή δήλωση, σύμφωνα με την οποία… χαίρεται ο κ. Παπανδρέου «διότι αυτή η ιστορία έφερε πολλούς σε μια τάξη λογικής».

Συνηθίζεται αυτή η συμπεριφορά σε περιπτώσεις βαριάς διαταραχής.

Δηλαδή να σηκώνεις τον κόσμο στο ποδάρι, να σπεύδουν κάποιοι να σε ηρεμήσουν και μετά να συμπεριφέρεσαι ως εάν να μην είχες περάσει ποτέ την κρίση.

Συνεχίζεις δηλαδή κανονικά τη ζωή σου σα να μην συνέβη τίποτε.

Στην ίδια κατάσταση βρίσκεται και ο κ. Βενιζέλος, που ξαφνικά, μόλις αποσύρθηκε το δημοψήφισμα – οπότε… ούτε γάτα, ούτε ζημιά – θεώρησε ότι η Νέα Δημοκρατία έχει… συμφωνήσει (κάτι που δεν προέκυπτε από πουθενά) και με ύφος χιλίων οικονομολόγων, εξήγησε τα… δέκα βήματα για να (ξανα)σωθούμε!

Στην ίδια κατάσταση, σε ένα κλίμα ομαδικής παράκρουσης, σε παραλήρημα δηλαδή, οι ίδιοι βουλευτές που χειροκρότησαν τον Παπανδρέου όταν ανακοίνωνε δημοψήφισμα, χειροκρότησαν και όταν το απέσυρε!

Δεν μπορούμε, όμως, να δεχθούμε ότι όλοι πάσχουν από ψυχαναγκασμό.

Και επομένως, δεν μπορούμε να τους αθωώσουμε όλους ως έχοντες το ακαταλόγιστο.

Θα τους βόλευε, αλλά δεν γίνεται.

Τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου,  που το βράδυ της Δευτέρας, ενώ επέκειτο η συνάντηση των Καννών, κάθισαν και άκουγαν τον κ. Παπανδρέου να τους εξηγεί επί επτά (!) ώρες πόσο… καλό θα μας κάνει το δημοψήφισμα, είναι όλοι και όλες συνυπεύθυνοι/ες για την κατάσταση στην οποία βρέθηκε η χώρα και για τον εξευτελισμό που υπέστη το βράδυ της Τετάρτης.

Για την ακρίβεια είναι οι κυρίως υπεύθυνοι. Διότι ενώ γνώριζαν – όσοι γνώριζαν – πόσο καταστροφική ήταν  η επιλογή πολιτικής επιβίωσης του Παπανδρέου, του επέτρεψαν να βγει από το δωμάτιο και να φύγει για τις Κάννες, ενώ όφειλαν να τον κρατήσουν κλειδωμένο έως ότου ορκιστεί πως δεν θα αποπειραθεί να μεταφέρει την ατμόσφαιρα του φρενοκομείου στο εξωτερικό.

Μάλιστα, μετά από εκείνο το υπουργικό συμβούλιο – ολονυχτία (ου μην αλλά και παρωδία), ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Μόσιαλος εξέδωσε ανακοίνωση σύμφωνα με την οποία το υπουργικό συμβούλιο ΟΜΟΦΩΝΑ εκδήλωσε την στήριξή του στον πρωθυπουργό!

Εξ των υστέρων μας λένε ότι δεν συμφωνούσαν. Επομένως, είναι διπλά υπεύθυνοι. Πολύ περισσότερο που ουδείς και ουδεμία, παραιτήθηκε από το αξίωμά του/της.

Όταν διαγιγνώσκεις το πρόβλημα και όχι μόνο δεν κάνεις κάτι για να το αντιμετωπίσεις, αλλά δίνεις και τις (έστω ανόρεχτες) ευλογίες σου, είσαι ακόμη πιο επικίνδυνος  από αυτόν που λειτουργεί καταστροφικά και αυτοκαταστροφικά.

Διότι όλα όσα έλεγε χθες ο Γ. Παπανδρέου ήσαν εκτός λογικής.  Και επομένως υπάρχει σοβαρό πρόβλημα.

Δεν είναι δυνατόν να έχεις συμφωνήσει στο υπουργικό συμβούλιο ότι θα δρομολογήσεις  τις διαδικασίες για κυβέρνηση εθνικής ενότητας χωρίς τον εαυτό σου και λίγες ώρες αργότερα να λες το ακριβώς αντίθετο.

Αν δεν πρόκειται για βαρύ περιστατικό, τότε πρόκειται για την μεγαλύτερη πολιτική απάτη που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα!

Ελπίζουμε απόψε να κάνουν κάποιοι το καθήκον τους, να βγάλουν (όσοι είναι υγιείς) τον ζουρλομανδύα και να μας απαλλάξουν από αυτόν τον σχιζοφρενικό βραχνά.

Κολλημένος με το Μαξίμου…

Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Κυνικός, αδίστακτος, χωρίς αρχές και στοιχειώδη τσίπα. Πήγε να κάνει, αυτό που λένε οι ρέκτες του κατς «αεροπλανικό» και κόντεψε να ξεχαρβαλώσει το σύμπαν. «Τα ‘μαθες τα νέα πατέρα; Κόντεψα ν’ ανατινάξω την Ελλάδα και την ευρωζώνη». Κι όλο αυτό γιατί; Για να μείνει στα κόλπα, να θρονιαστεί λίγο ακόμη. Τι κι αν Φράγκοι κι Αλαμανοί τον κλωτσούσαν σαν αδέσποτο σκυλί; Τι κι αν στο θλιβερό πρόσωπο του καταρρακώθηκε η Πατρίδα; Κατάπιε αμάσητο το δημοψήφισμα, ξερόβηξε και βγήκε να εγγυηθεί το …μέλλον. Έρμο μέλλον. Όχι, Γιώργο, δεν ψιλοβρέχει. Άλλο πράγμα είναι.
Με δέος έβλεπα τα ανθρωπάκια που όρθια τον χειροκροτούσαν χθες. Είναι τόσο περιδεείς και μεταλλαγμένοι από την κολοβή αλλά καλά αμειβόμενη εξουσία τους, που έχει καμφθεί και το βασικό ένστικτο πολιτικής επιβίωσης τους. Θέλω να δω σήμερα τα μεσάνυχτα ποιοι θα κατεβούν μαζί του στο μπούνκερ της καγκελαρίας για την τελική Πτώση. Χθες για πρώτη φορά είδα να τον πελεκάνε οι πάντες από τηλοψίας. Σοβαροί αναλυτές, επιχορηγημένοι μισέλληνες καθηγητάδες, από αυτούς που πριν κάνανε σέρβις στο δαρμένο παιδί από την Μινεσότα μαζεύοντας υπογραφές, αντζέντηδες σκουπιδιαραίων και τρόφιμοι πρεσβειών, όλοι του ρίχνανε πέτρες και χαρακτηρισμούς, μαζί με τους σοβαρούς του χώρου. Και παραδόξως είχαν δίκιο. Όταν βέβαια βλέπεις τους αρουραίους να καβαλάνε την κουπαστή και να κάνουν το σπορ του Γκρεγκ Λουγκάνις μεσοπέλαγα, σημαίνει ότι το πλοίο πάει για το βυθό να μαζέψει πεταλίδες.
Σήμερα θα φανεί αν κάποιοι στο ΠΑΣΟΚ θέλουν να υπάρξει συνέχεια, αν θέλουν να επιβιώσουν τσακισμένοι ως αντιπολίτευση αλλά πάντως να επιβιώσουν ή αν το κόμμα που ίδρυσε το 1974 ως μαϊμού ΕΑΜ ο Ανδρέας Παπανδρέου, θα σβήσει ως διαλυμένη νεοφιλελεύθερη «Κόζα Νόστρα». Διότι ξέρετε κι η «Κόζα Νόστρα» («η υπόθεση μας») αλλιώς ξεκίνησε στην Σικελία. Από οργάνωση αυτοάμυνας ενάντια στις αυθαιρεσίες των ευγενών, πέρασε στις ληστείες βενζινάδικων, τους εκβιασμούς, την μαστροπεία και το λαθρεμπόριο και κατέληξε στο εμπόριο ναρκωτικών, τα στημένα δημόσια έργα και προμήθειες του δημοσίου, τον παράνομο τζόγο, τις δολοφονίες και την διαφθορά πολιτικών και του εν γένει κράτους. Όλες οι καλές ιδέες, αδέρφια, τελικά κάποτε φθίνουν.
Στο ΠΑΣΟΚ ξέρουν πως στις επόμενες εκλογές, με το Γιώργο αρχηγό και την πολιτική του για κυβερνητική πρόταση προς τον το Λαό, θα φάνε τόσο φούμο, που ο Ίντι Αμίν Νταντά θα μοιάζει ξανθός και γαλανομάτης μπροστά τους. Το θέμα είναι ποιος φόβος θα επικρατήσει. Ο φόβος του πολιτικού αφανισμού κάτω από το μουλαρίσιο πείσμα του μνημονιακού τουρίστα ή ο φόβος για οιμωγές περί «αποστασίας»; Θα φανεί αν η υποταγή στην «υπόθεση τους» είναι ισχυρότερη από το κάλεσμα της υπόθεσης του Έθνους αλλά και το ένστικτο πολιτικής αυτοσυντήρησης ενός εκάστου.
Ο Γιώργος, παίδες, είναι κολλημένος με το Μαξίμου, μη δυνάμενος να απεξαρτηθεί με τις δικές του δυνάμεις. Σε άλλες εξαρτήσεις ουσιών στο στερητικό σύνδρομο παθαίνουν σπασμούς κλπ. Ο Γιώργος στο ενδεχόμενο και μόνο να στερηθεί την εξουσία, παθαίνει κρίσεις μνησικακίας και κωφότητας. Άλλα του λένε, άλλα ακούει, άλλα καταλαβαίνει. Του λένε παραιτήσου κι ακούει συναίνεση. Το «παραιτήσου» με τη «συναίνεση» ούτε ρίμα δεν κάνουν αλλά στην ποιητική του βαλκανικού «σοσιαλισμού» όλα για τον Γιώργο καταλήγουν στο ρεφραίν του σπουδαίου Βασίλη Καρρά: «δεν πάω πουθενά, πουθενά, εδώ θα μείνω».  Εδώ κάηκε όλη η Ελλάδα και όλη η Αθήνα, μέχρι να το ξαναπάρει η φαμίλια το μαγαζί, χώρια το παραμύθι που πούλησε με το καντάρι και θα φύγει έτσι;
Ο άνθρωπος που κάνει τον σταυρό του σαν να παίζει μπαγλαμά και βάζει τα κεριά ανάποδα στο μανουάλι έχει ανατραφεί με αρχές που ασπάζεται παιδιόθεν άπασα η οικογένεια, η βασική των οποίων είναι ότι η ζωή είναι ωραία, όταν είναι κερασμένη από άλλους.  Ε, λοιπόν τέρμα το τζάμπα. Κι είδες, ρε Γιώργο, ούτε η νταντά σου η Έλσα δεν θα σε ψηφίσει. Go home.
Επειδή ξέρετε πόσο διπλωμάτης δεν είμαι, θα σας πω ωμά την άποψη μου. Ό,τι κι αν κάνουν, κωλοτούμπες, αεροπλανικά, όσο κι αν μαζεύουν ρετάλια του ανεπάγγελτου νεοφιλελευθερισμού σε κάμαρες για ίντριγκες, όσα ψέματα, κυνισμό, αμοραλισμό κι αν δείξουν για να κόψουν τον δρόμο στον Αρχηγό της μεγάλης Κεντροδεξιάς, αυτό που φοβούνται δεν θα το αποφύγουν. Τα παραδείσια πτηνά των ΜΜΕ με το γαμψό ράμφος, που ο λαός καλεί παπαγαλάκια, αφού ήδη το γύριζαν το τραγούδι στο τσάμικο και λένε την αλήθεια, απίστευτο αλλά λένε την αλήθεια, σύντομα θα ξεκινάνε τα δελτία και τους σχολιασμούς τους με την φράση «Ο Πρωθυπουργός, κ. Αντώνης Σαμαράς…».

Η ΟΜΠΡΕΛΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΥ

Η κορύφωση του σύγχρονου νεοελληνικού δράματος μπορεί να γεννήσει ελπίδα και κάθαρση υπό μία και μοναδική προϋπόθεση: Να υποβάλουμε τους φόβους μας στη δοκιμασία της λογικής. Και η λογική λέει ότι η μέχρι σήμερα πολιτική αποτίμηση της συστημικής και όχι απλώς οικονομικής κρίσης, που διέρχεται ο τόπος, είναι απολύτως παρανοϊκή. Και αυτό γιατί ενώ η οικονομία θριάμβευσε επί της πολιτικής και επέβαλε τους όρους της στο νεοελληνικό δράμα, παρά ταύτα συμβαίνει το παράδοξο να μην ευημερούν ούτε οι αριθμοί, ούτε και οι άνθρωποι. Βέβαια, ακόμη και μέσα σε αυτόν το ορυμαγδό της ασυναρτησίας και της παράνοιας που ζήσαμε την εβδομάδα που πέρασε, αποδείχτηκε ότι όντως στη «Δημοκρατία» δεν υπάρχουν αδιέξοδα και ο τρίτος δρόμος έμελε να είναι οι τραπεζίτες. Ως εδώ καλά ή, για να ακριβολογούμε, σχεδόν καλά. Θα ήμουν μάλιστα από τους τελευταίους που θα ευχόταν να αποτύχει η κυβέρνηση Παπαδήμου. Όμως, ακόμη κι έτσι, όλοι οι Έλληνες σήμερα ζουν με μια αγωνία: Θα είναι η Ελλάδα η επόμενη Αργεντινή;

Μάλλον η απάντηση στο ερώτημα δεν εξαρτάται πλέον και πολύ από εμάς. Παίξαμε και χάσαμε. Όχι τώρα, αλλά εδώ και τρεις δεκαετίες. Απλώς σήμερα, η Ευρώπη, «καπελωμένη» πλέον από τους Γερμανούς, ραγδαία αλλάζει ερήμην μας. Οι ευρωπαϊκές συνθήκες άμεσα θα αναθεωρηθούν, ενώ επισπεύδεται ταχύτατα μιας μορφής πιο σφιχτή ευρωπαϊκή πολιτική ενοποίηση εξαιτίας μας, αλλά δυστυχώς χωρίς εμάς. Το ευρωπαϊκό κέντρο αρνείται πεισματικά να δώσει τις αναγκαίες ανάσες ανάπτυξης στην περιφέρεια και, εκτός απροόπτου, η χώρας μας σύντομα θα βρεθεί στην καλύτερη περίπτωση γι’ αυτή, στη δεύτερη ταχύτητα των ευρωπαϊκών εξελίξεων. Τι γίνεται τελικά; Μήπως ζούμε την τελευταία πράξης μιας εξωθεσμικής συνωμοσίας σε βάρος μας; Είναι τελικά «λευτερία να μάχεσαι στη γη χωρίς ελπίδα»;

Τα πράγματα μάλλον είναι απλά και δυσάρεστα. Δεν μας χρειάζονται στην ευρωζώνη και δεν αποκλείουν πλέον το ενδεχόμενο να μας πετάξουν εκτός, διότι απλούστατα τους κάνουμε μεγαλύτερη ζημία από το κέρδος που ενδεχομένως αποκομίζουν από εμάς. Ο στενός ευρωπαϊκός πυρήνας, που κατά βάση στήθηκε γύρω από τον άξονα Βερολίνου – Παρισιού, αντιλαμβάνεται την Ευρώπη ως ένα κλειστό κλαμπ υμετέρων που δεν μπορεί και δεν πρέπει να μολύνεται από την πλέμπα του ευρωπαϊκού νότου. Αυτό είναι όμως η μία όψη του νομίσματος. Η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος είναι η δική μας αβελτηρία να αλλάξουμε τα πράγματα στον τόπο μας, στο σπίτι μας. Συνηθίσαμε να αλλάζουμε τις λέξεις αλλά όχι την ουσία. Έτσι, χρόνια τώρα, ρίχνουμε τη σκόνη κάτω από το χαλί, ώσπου μας πρόδωσε η βρώμα και η δυσοσμία των δικών μας ακαθαρσιών. Ναι, δεν μας θέλουν πλέον οι Γερμανοί στην Ευρώπη, αλλά κάναμε και εμείς τα πάντα για να τους πείσουμε ότι είμαστε το πλέον δυσεπίλυτο σκέλος του προβλήματος που δημιουργήθηκε από μια άκρως χωλή και ατελή Οικονομική και Νομισματική Ένωση (ΟΝΕ).

Οι μεγάλες ιδέες γεννιούνται στην καρδιά, οι έξυπνες στο κεφάλι. Και ο τόπος μας εδώ που κατάντησε, χρειάζεται ανθρώπους και με καρδιά και με γνώση για ένα και μόνο σκοπό, να επανακτήσει τον ίδιο του τον ελληνικό εαυτό που έχασε στην παραζάλη και στο πανηγύρι της παράλογης ευμάρειας από το 1981 και μετά. Βρισκόμαστε σε ένα από τα γυρίσματα της ιστορίας μας και σήμερα αυτό είναι αντιληπτό από όλους. Θα πάμε σε θεσμικές εκπτώσεις των κεκτημένων μας ή σε ραγδαίες εκπτώσεις των κεκτημένων θεσμών της χώρας; Αυτό είναι το δίλημμα και ταυτόχρονα το διακύβευμα της ελληνικής κρίσης. Επιβάλλεται άμεση συνταγματική αναθεώρηση. Αυτή η κυβέρνηση ευρύτερης συνεργασίας και η παρούσα Βουλή πρέπει να αποφασίσει ότι η επόμενη, που θα προκύψει μετά τις εκλογές, θα είναι αναθεωρητική. Τι πρέπει να αλλάξει το ξέρουμε. Δεν μπορούμε να χτίσουμε το αύριο αυτής της χώρας για άλλη μια φορά με συμβιβασμούς. Γιατί «ο συμβιβασμός είναι καλή ομπρέλα, αλλά κακή στέγη».

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Γ. ΓΚΟΛΕΜΗΣ

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ

ΣΕΡΡΕΣ

Γράφει ο Ιωάννης Τζεβελέκος πολιτικός επιστήμονας
Αντιπρόεδρος ΔΗΜ. Τ.Ο. ΝΔ Σερρών

Ο κύριος Παπανδρέου για ακόμα μια φορά αποφάσισε να εξαπατήσει τους πολίτες στέλνοντας τη χώρα σε δημοψήφισμα. Θορυβημένος από της συνεχείς αντιδράσεις του κόσμου και..

 την διαπίστωσή του, ότι οι επιλογές του δεν οδηγούν πουθενά, επιχειρεί την ηρωική του έξοδο, επιρρίπτοντας όλες τις ευθύνες στο λαό. Σε ένα λαό που δυο χρόνια τώρα δεν τον υπολόγιζε, όταν ακόμα τα δημοσιονομικά της χώρας ήταν βιώσιμα. Επιρρίπτει ευθύνες σε έναν λαό που τον εξαπάτησε προκειμένου να αρπάξει την ψήφο του.

Κατήργησε συμφωνίες εθνικού ενδιαφέροντος, χωρίς να ζητήσει τότε δημοψήφισμα, έστειλε την χώρα στον Καιάδα παραδίδοντάς την στο ΔΝΤ και δεν του πέρασε καν από το μυαλό να το θέσει σε δημοψήφισμα. Δε θα τον κρίνω εάν καλώς ή κακώς δεν πήγε σε δημοψηφίσματα όλα αυτά τα χρόνια, αλλά τον κρίνω για το ότι πάει τώρα.

Το δημοψήφισμα κύριε Παπανδρέου δεν είναι κίνηση σε επιτραπέζιο, που είτε χάσουμε την παρτίδα, είτε κερδίσουμε δεν χάθηκε κι ο κόσμος. Το δημοψήφισμα είναι το αίτημα μιας κυβέρνησης προς το λαό για να αποφασίσουν από κοινού. Στην προκειμένη περίπτωση για πιο πράγμα θα αποφασίσουμε; Για τα προσυμφωνημένα; Για το εάν θα παραμείνουμε στο ευρώ ή θα γυρίσουμε στη δραχμή; Για Σοσιαλισμό ή Βαρβαρότητα; Για Καραμανλή ή Τανκς; Γιατι;

Είναι το λιγότερο πολιτικά ανέντιμο κύριε Παπανδρέου, όχι ότι δε μας έχετε συνηθίσει σε ανέντιμες συμπεριφορές, να οδηγείτε τη χώρα σε δημοψήφισμα κάτω από αυτές τις συνθήκες. Είναι ανέντιμο γιατί γνωρίζετε από τώρα ότι θα το χάσετε, γνωρίζετε από τώρα, ότι ο λαός θα ψηφίσει με κριτήριο την παραμονή σας ή όχι στην Κυβέρνηση, πράγμα που σας χαροποιεί ιδιαιτέρως γιατί θα σας δώσει την δυνατότητα ωσάν άλλος Πόντιος Πιλάτος να νίψετε τας χείρας. Θα νίψετε τας χείρας και θα εξυπηρετήσετε για ακόμα μια φορά τα προσωπικά σας και κομματικά σας συμφέροντα, αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις που θα έχει ένα ξερό ΝΑΙ ή ΟΧΙ στην Ευρωπαϊκή συνέχεια αλλά και γενικότερα στην προοπτική της χώρας

Σας προτρέπω λοιπόν κύριε Παπανδρέου να μείνετε και να το παλέψετε… Να μας πείτε όλα όσα σκέφτεστε να πράξετε στο μέλλον, αφήνοντας πίσω τα λάθη του παρελθόντος. Να αναλύσετε πλήρως το πρόγραμμά σας και να μας προτείνετε πιο αποτελεσματικούς τρόπους εξόδου από την κρίση. Μαζί με εσάς όμως, παράλληλα, αφήστε να μας αναλύσουν και οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις τις δικές τους θέσεις και αφού επιδείξουμε όλοι μαζί την ωριμότητα που απαιτεί μια τέτοια συζήτηση, πάμε στις κάλπες, πάμε για εκλογές!

Πάμε σε εκλογές, διότι μόνο οι εκλογές είναι ο βιώσιμος δρόμος κύριε Παπανδρέου για μια κυβέρνηση, η οποία έχει προ πολλού χάσει τη νομιμοποίησή της. Αφήστε λοιπόν τις ραδιουργείς, που βαφτίζετε δημοψήφισμα και σπεύστε στο εκλογικό σας κέντρο…

*Αντιπρόεδρος ΔΗΜ. Τ.Ο. ΝΔ Σερρών

Οι σκλάβοι δεν μπορούν να παρελαύνουν στο όνομα της ελευθερίας!

Γράφει ο
Στρατής Μαζίδης

Μου προξένησε μεγάλη εντύπωση η συντονισμένη προσπάθεια απαξίωσης της αντίδρασης του ελληνικού λαού κατά τον εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου 1940.

«Αμαύρωσαν το ΟΧΙ», «γίναμε διεθνώς ρεζίλι», «διαμαρτυρίες ορισμένων» και άλλες παρόμοιες δηλώσεις του ίδιου μήκους κύματος.

Ξέρουν όμως όλοι πολύ καλά ότι δεν είναι αυτή η πραγματικότητα.

Οι Έλληνες, αντίθετα, στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων βροντοφωνάζοντας ξανά ΟΧΙ!

Αν κάποιοι δεν είχαν την ευαισθησία να αποχωρήσουν από το θρόνο των επισήμων, δεν ευθύνονται οι Έλληνες. Αν δεν πραγματοποιήθηκαν ορισμένες παρελάσεις, δεν ευθύνονται οι Έλληνες. Ευθύνονται αυτοί που έχουν ακόμη το θράσος να εμφανίζονται δημόσια εκτιμώντας πως δεν τους φτύνουν αλλά ψιχαλίζει. Κύριοι, δεν ψιχαλίζει.

Σας φτύνουν. Σας φτύνουν κατάμουτρα, σας φτύνουν όπου σας βρουν. Άσχετα αν εσείς σκουπίζεστε και κάνετε σα να μην καταλαβαίνετε.

Η ιστορική ευθύνη των Ελλήνων επέβαλε τις αντιδράσεις που είδαμε. Ο σεβασμός απέναντι στους νεκρούς του 1940 αλλά και όσους πολέμησαν καθιστούσε επιτακτική ανάγκη αυτή την πανελλαδική δυναμική αντίδραση. Οσφυοκάμπτες και αχυράνθρωποι δεν έχουν θέση σε παρελάσεις οι οποίες δεν μπορούν να πραγματοποιούνται παρουσία τους. Για την ελευθερία πολέμησαν οι πρόγονοί μας, για την ελευθερία αντέδρασαν προχθές οι Έλληνες την ώρα που οδηγούνται πάλι στην υποδούλωση.

Όσο για τον κο Παπούλια που πολέμησε στα 15 του τους Γερμανούς, ας του υπενθυμίσουμε πως και ο Τσολάκογλου είχε να επιδείξει μια λαμπρή στρατιωτική σταδιοδρομία με σημαντικές νίκες στο αλβανικό μέτωπο. Αυτό όμως δεν τον εμπόδισε όχι μόνο να συνθηκολογήσει αλλά να φτάσει στο σημείο να αποστείλει συγχαρητήριο τηλεγράφημα στο Χίτλερ! Επομένως, ατυχής η αναφορά του προέδρου  που πλέον αν οργίστηκε τόσο, μπορεί απλά να παραιτηθεί.

Όσο για αυτή τη συριζοποίηση των αντιδράσεων απλά ας κατανοήσουν ορισμένοι ότι δεν πείθει πια. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ είχε τέτοια δύναμη, θα ήταν ήδη κυβέρνηση. Στον αντίποδα, είναι ανέντιμο και ανήθικο να βάζουμε κομματικές ταμπέλες στις αυθόρμητες αντιδράσεις του λαού.

Η μόνη αλήθεια που ειπώθηκε είναι πως ο κόσμος χειραγωγήθηκε. Ναι χειραγωγήθηκε αλλά όχι από κόμματα. Χειραγωγήθηκε από την πείνα, από την κενή κατσαρόλα,  το άδειο πορτοφόλι, το φόβο μη τον σφάξουν στον ύπνο του και την αβεβαιότητα για το αύριο.

Αλλά, εν τέλει τι μας πειράζει; Ποιο είναι το πρόβλημά μας; Ότι δεν παρήλασε ο στρατός; Ε και;

Ζητώ συγγνώμη αλλά εκτιμώ ότι πολύ ορθά δεν παρήλασε. Να παρελάσει για ποιο λόγο; Για να τιμήσουμε την ημέρα ή να προσβάλλουμε την ιστορία; Μήπως στο όνομα της ελευθερίας μας;  Ποιας ελευθερίας μας; Αφού τελούμε υπό κατοχή και μάλιστα αμαχητί. Όντας οδηγούμενοι στα κάτεργα θα γιορτάσουμε την ελευθερία μας;

Αν οι παρελάσεις γίνονται για να τιμηθούν οι ήρωες που έδωσαν το αίμα τους για την ανεξαρτησία και ελευθερία του έθνους μας, τότε πρέπει να σταματήσουν χθες για να επανέλθουν όταν τερματιστεί η νέα κατοχή.

Αν πάλι πρέπει να γίνονται επειδή είθισται, τότε καλύτερα να τελούνται σε διαφορετικές ημερομηνίες. Π.χ. ας παρελαύνουμε στις 29 Μαΐου (άλωση της Πόλης) ή για να είμαστε συνεπείς με τη χρονική συγκυρία, στις 27 Απριλίου ημέρα κατάληψης της Αθήνας από τους γερμανούς το 1941.

Το σίγουρο είναι ένα.

Οι σκλάβοι δεν μπορούν να παρελαύνουν στο όνομα της ελευθερίας.

“Με πολεμούνε τα συμφέροντα” λέει ο πρωθυπουργός της διαπλοκής

Όπως μας πληροφορούν τα παπαγαλάκια του Μαξίμου  ο κ. Παπανδρέου είπε μεταξύ άλλων ότι τον πολεμούν τα τραπεζικά κι άλλα συμφέροντα.Δηλαδή ο Ταμβακάκης, ο Ράπανος, ο Σάλλας και ο Κωστόπουλος αποφάσισαν να το ρίξουν;Αστεία πράγματα λέει ο πρωθυπουργός που όλη η Ελλάδα γνωρίζει πλέον ότι ανέλαβε να διαλύσει την χώρα χάρις στην υποστήριξη της κρατικοδίαιτης διαπλοκής και των μεγάλων συμφερόντων.Ο κ. Παπανδρέου επανέλαβε κατά τα άλλα την απόφασή του να προχωρήσει στη διεξαγωγή δημοψηφίσματος με τους όρους και τα δεδομένα που περιέγραψε και στη χθεσινή του ομιλία στην Κ.Ο.Η νύκτα πάντως θα είναι μεγάλη καθώς δίνουν τον τόνο οι συνεχείς αμφισβητήσεις του πρωθυπουργού με ανεξαρτητοποιήσεις και διαφοροποιήσεις βουλευτών και δηλώσεις για κυβέρνηση εθνικής ενότητας (που αποτελούν το πρόσχημα για να πούνε στον Παπανδρέου “φύγε”).
Σύμφωνα με πληροφορίες, ορισμένοι υπουργοί ενδέχεται να θέσουν θέμα ηγεσίας, ενώ ο κ. Λοβέρδος χαρακτηρίζει το δημοψήφισμα “μέγα λάθος”
“Η μόνη λύση για να μείνει το Κίνημα ενωμένο”, λένε βουλευτές, “είναι ο Παπανδρέου να παραιτηθεί”!
Από την άλλη πλευρά παπανδρεϊκοί βουλευτές καταβάλλουν προσπάθεια να στηρίξουν τον πρωθυπουργό διακινώντας τις απόψεις περί αποστατών.  Χαρακτηριστική  η δήλωση του Φραγκίσκου Παρασύρη περί συμμοριών από βουλευτές που επιδιώκουν να υποκινήσουν αποστασία, ενώ άλλοι παπανδρεϊκοί βουλευτές δείχνουν τον Βενιζέλο ως …υποκινητή της αμφισβήτησης του ΓΑΠ

Ποιος ωφελείται;

Ώρες ώρες αναρωτιέμαι μήπως η ελληνική κυβέρνηση δουλεύει όχι κρυφά και έμμεσα, αλλά εντελώς ξετσίπωτα και ξεκάθαρα για λογαριασμό του Βερολίνου, και εμμέσως των ΗΠΑ.
Πριν από λίγες μέρες, και με την συμφωνία κουρέματος του ελληνικού χρέους, που πανηγυρίστηκε  δεόντως στην Αθήνα, ποιοι ωφελήθηκαν περισσότερο; Όπως προέκυψε από τις αντιδράσεις των αγορών, οι γαλλικές τράπεζες, με τις μετοχές των  Societe Generale  και Credit Agricole να «τσιμπάνε» αυξήσεις 19% και 21% αντίστοιχα, λίγη μόλις ώρα μετά την συμφωνία κουρέματος.
Αυτό το θετικό αποτέλεσμα ήρθε (περιέργως)  παρά το γεγονός ότι οι γαλλικές τράπεζες ήταν και οι πλέον εκτεθειμένες στο ελληνικό χρέος.
Ποιοι δυσανασχετούν με αυτήν την γαλλική αισιοδοξία; Μήπως οι Γερμανοί, που θέλουν την ολική οικονομική τους επικράτηση στο χώρο της ευρωζώνης,  και όχι μόνο;
Και τι συμβαίνει λίγες μόλις μέρες μετά;
Έρχεται η κυβέρνηση Παπανδρέου και κλωτσάει την «καρδάρα με το γάλα», θέτοντας σε κίνδυνο όχι μόνο την συμφωνία (την οποία πανηγύριζε) αλλά και το μέλλον της ευρωζώνης.
Έτσι, όπως στην εγκληματολογία, το πιο κρίσιμο ερώτημα είναι «ποιος ωφελείται», έτσι και στο σημερινό «έγκλημα», ποιος ωφελείται;
Μα φυσικά οι Γερμανοί, ο βασικός δηλαδή σύμμαχος των ΗΠΑ στην Ευρώπη.
Και ποιος επιφορτίζεται να κάνει την βρώμική δουλειά;
Ποιος;
 Strange Attractor

Αν αυτή είναι η φωνή της Πατρίδας, να την ακούτε μόνοι σας!Γράφει η Σοφία Βούλτεψ

Αν καταλάβαμε καλά διαβάζοντας το – εντασσόμενο στον νέο επικοινωνιακό ορυμαγδό – άρθρο του υπουργού των Οικονομικών κ. Βενιζέλου στην εφημερίδα «Τα Νέα», ελάχιστοι είναι εκείνοι που ακούνε την φωνή της πατρίδας.

Υποστηρίζει ο άνθρωπος – δεν θα σταθώ καθόλου στην υπεραπλουστευμένη και άρα προπαγανδιστική ερμηνεία των αποφάσεων της 27ης Οκτωβρίου τις οποίες, όπως και τις άλλες, επίσης εμφανίζει ως μάννα εξ ουρανού – ότι η πλειοψηφία των Ελλήνων εκβάλλουν κραυγές και μόνο ο ίδιος, ο πρωθυπουργός και μερικοί ακόμη είναι σε θέση να ακούσουν τη φωνή της πατρίδας.

Χρησιμοποιεί – ο αθεόφοβος – τον στίχο από το Ημερολόγιο Καταστρώματος του Γ. Σεφέρη, («την κραυγή/ βγαλμένη απ´ τα παλιά νεύρα του ξύλου/ γιατί την είπες φωνή Πατρίδας; ») για να μας ανακαλέσει στην τάξη, να μας προτρέψει να ακούσουμε κι’ εμείς τη φωνή της Πατρίδας.

Αυτός είναι ο τίτλος του άρθρου του: «Γιατί την είπες φωνή Πατρίδας;».

Επικολυρικός, δεν τ’ αρνούμαι, αλλά νομίζω πως θα πρέπει ο κ. Βενιζέλος να μας πει επιτέλους αν «η φωνή της πατρίδας» υπαγόρευσε όλα όσα συνέβησαν στη χώρα τουλάχιστον τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια - και οπωσδήποτε επί της προηγούμενης κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ.

Επειδή ο σημερινός αρθρογράφος ήταν και τότε υπουργός, μήπως θα μπορούσε να μας δώσει μερικές απαντήσεις;

Η φωνή της πατρίδας υπαγόρευσε στην τότε διοίκηση της Εμπορικής Τράπεζας να πουλήσει την Ιονική έναντι 273 δις δραχμών και να παίξει τα χρήματα στο Χρηματιστήριο;

Η φωνή της πατρίδας ζήτησε να λάβουμε δάνεια επί δανείων για να οργανώσουμε τους πολυτελέστερους Ολυμπιακούς Αγώνες στην ιστορία του θεσμού από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα;

Η φωνή της πατρίδας προέτρεψε να πληρωθεί 2,5 φορές η Μαραθώνια Διαδρομή;

Η φωνή της πατρίδας ζήτησε να κάνουν φτερά τα χρήματα για το Κτηματολόγιο, με αποτέλεσμα να επιστραφεί το ποσό των 100 εκ ευρώ από τα χρήματα των φορολογουμένων;

Η φωνή της πατρίδας επέτρεψε να αγοραστούν υποβρύχια που γέρνουν, τρένα που δεν χωρούν στις ράγες και λεωφορεία που έβγαλαν… κέρατα και έγιναν τρόλεϊ;

Η φωνή της πατρίδας βρίσκεται πίσω από το όργιο παρατυπιών και κακοδιαχείρισης των κοινοτικών κονδυλίων;

Η φωνή της πατρίδας κρύβεται πίσω από την κατασκευή της τεχνικής βάσης στα Σπάτα που, αν και υπερέβη τον αρχικό προϋπολογισμό κατά 3,35 δις ευρώ, στον χώρο υποστέγου συντήρησης τοποθετήθηκαν τρεις γερανογέφυρες και πληρώθηκαν τέσσερις;

Η φωνή της πατρίδας υπέδειξε το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου, της Ζήμενς, της ΜΑΝ, του Σκαραμαγκά και άλλων ων ουκ έστιν αριθμός;

Η φωνή της πατρίδας είχε την φαεινή ιδέα να πουλήσει η ΕΒΟ-ΠΥΡΚΑΛ όπλα στο… Ιράκ λίγο πριν ξεσπάσει ο πόλεμος – με αποτέλεσμα να χαθούν 213 εκ ευρώ;

Η φωνή της πατρίδας έβαζε κάποιους να δανείζονται 15 δις ευρώ για αγορά όπλων, αλλά στα βιβλία να εμφανίζονται μόνο τα έξι;

Η φωνή της πατρίδας ζήτησε να ανατεθεί η προείσπραξη εσόδων του Δημοσίου μέχρι το 2019 σε υπεράκτιες εταιρίες με έδρα το Λουξεμβούργο;

Η φωνή της πατρίδας συνέστησε να αγοράσουμε τζιπ τύπου Χάμμερ σε υπερδιπλάσια τιμή από την πραγματική;

Η φωνή της πατρίδας επέμεινε να αγοράζονται όπλα με απευθείας αναθέσεις, καπέλα και υπερτιμολογήσεις;

Η φωνή της πατρίδας σκέφθηκε πώς να παρακαμφθεί η κοινοτική νομοθεσία – επιτρέποντας δηλαδή να βαφτιστεί «Αρχή» εταιρία με έδρα... σουίτα ξενοδοχείου και να σταλεί η χρηματοδότηση (για τα Σπάτα) στη… διεύθυνση της σουίτας;

Η φωνή της πατρίδας ζήτησε να βάλουμε… χρυσές ράγες στο Τραμ – μέσα στη βιασύνη τους έκαναν λάθος στην χάραξη των γραμμών και… κόντεψε να γκρεμιστεί η Πύλη του Αδριανού – και να κόβουμε έργο τριών χιλιομέτρων (Κηφισός) στα τρία για να μην μείνει παραπονεμένος κανένας εργολάβος;

Η φωνή της πατρίδας επέβαλε δηλαδή την διαπλοκή με τους εργολάβους, την αδιαφανή λειτουργία όσον αφορά στις προμήθειες των ΔΕΚΟ, την υπερπροστασία των φοροφυγάδων, την ψήφιση νόμων που γιγάντωσαν την διαφθορά και την ατιμωρησία, την δημιουργία του ΟΑΕ (Οργανισμός Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων), που υπήρξε εφεύρημα των πρώτων χρόνων του ΠΑΣΟΚ και έκλεισε δέκα χρόνια αργότερα χωρίς να ανασυγκροτήσει τίποτε, αλλά κόστισε 1 τρις δραχμές;

Με συγχωρείτε, αλλά αν αυτή είναι η φωνή της πατρίδας, τότε σας επιτρέπουμε να την ακούτε μόνο εσείς.

Αν έχετε φθάσει στο σημείο να ταυτίζετε την πατρίδα με την άθλια πολιτεία σας και να πιστεύετε πως εσείς μόνο είστε οι εκλεκτοί που μπορείτε να ακούτε τη φωνή της, τότε το ζήτημα αποτελεί αρμοδιότητα άλλων ειδικοτήτων.

Αλλά επειδή δεν είναι αυτή η φωνή της Πατρίδας, επειδή άλλα μας ψιθυρίζει στο αυτί η δική μας πατρίδα, επειδή είναι προφανές ότι δεν ακούμε τις ίδιες φωνές, επειδή η Πατρίδα δεν φωνάζει απλώς, αλλά κραυγάζει, κρατάμε τον Σεφέρη για την καρδιά και το νου μας.

Ο κ. Βενιζέλος μπορεί να συνεχίζει να τον χρησιμοποιεί στα άρθρα του – δεν πληρώνει άλλωστε πνευματικά δικαιώματα.

Όσο και να προσπαθήσει, οι κραυγές δεν γίνονται ψίθυροι…