Γρηγόρης Πεπόνης και Σπύρος Μουζακίτης :Δεν δεχόμαστε να είμαστε εισαγγελείς υπό απαγόρευση και καθ’ υπαγόρευση

Την παραίτησή τους υπέβαλαν οι οικονομικοί εισαγγελείς Γρηγόρης Πεπόνης και Σπύρος Μουζακίτης καταγγέλλοντας παρεμβάσεις στο έργο τους. Οι δύο εισαγγελείς είναι τα πρόσωπα που όλο αυτό το διάστημα χειρίζονται τις υποθέσεις μη καταβολής ΦΠΑ και χρεών στο Δημόσιο.

Είναι χαρακτηριστικό ότι εδώ και επτά μήνες εκκρεμεί το αίτημα τους για την υποστήριξη του γραφείου τους με έναν δικαστικό υπάλληλο, ενώ όλοι γνώριζαν πως οι κ.κ. Πεπόνης και Μουζακίτης εργάζονταν με τους προσωπικούς τους φορητούς υπολογιστές, καθώς στο χώρο που τους παραχωρήθηκε, δεν εγκαταστάθηκε ηλεκτρονικός υπολογιστής, παρότι ζητήθηκε πολλές φορές.

Ειδικότερα, στην επιστολή παραίτησής τους αναφέρουν:

«Παρά το γενικότερο αρνητικό κλίμα και με πλήρη επίγνωση της ιδιάζουσας σχέσης μεταξύ της νεοελληνικής πραγματικότητας και του εν Ελλάδι αναπτυσσόμενου οικονομικού εγκλήματος, αποδεχτήκαμε ασμένως τον διορισμό μας, εμφορούμενοι από ειλικρινή διάθεση προσφοράς και βαθιά προσήλωση στο υπηρεσιακό καθήκον μας.»

» Δεν επιδιώξαμε να γίνουμε αρεστοί, ούτε να εξασφαλίσουμε ανοχές των παντός είδους πολυποίκιλλων οικονομικών συμφερόντων, έναντι των οποίων η συγκρουσιακή μας πορεία με γνώμονα τη νομιμότητα ήταν δεδομένη και αδιαπραγμάτευτη».

» Ήδη, με σχέδιο νόμου που πρόκειται να κατατεθεί και μας κοινοποιήθηκε, όλως προφασιστικώς και με δήθεν επιχειρήματα ως αιτιολογία, επιχειρείται η αντικατάστασή μας και η απαλλαγή από την παρουσία μας.»

» Επειδή ουδέποτε επιδιώξαμε θέσεις και αξιώματα, δεν δεχόμαστε να είμαστε εισαγγελείς υπό απαγόρευση και καθ’ υπαγόρευση. Πολλώ μάλλον δε, δεν δεχόμαστε να αποτελέσουμε άλλοθι και μια θεσμική κολυμπήθρα του Σιλωάμ, για τα πολυποίκιλλα οργανωμένα συμφέροντα και τους ποικιλλόνυμους εκφραστές τους, που δραστηριοποιούνται και αναπτύσσονται στην γκρίζα ζώνη του οικονομικού εγκλήματος».

Επίσης μεταξύ των υποθέσεων που χειρίστηκαν οι δύο οικονομικοί εισαγγελείς είναι και αυτές που αφορούν τις καταγγελίες για παραποίηση των στοιχείων του αναθεωρημένου ελλείμματος του 2009 από την ΕΛΣΤΑΤ, τις καταγγελίες του πρώην υφυπουργού οικονομικών Δημήτρη Κουσελά για την ύπαρξη λίστας φοροφυγάδων, τις καταγγελίες, με αφορμή την παραίτηση Σπινέλη από την θέση του Γενικού Γραμματέα του υπουργείου Οικονομικών, για ύπαρξη παραμηχανισμού εντός του υπουργείου που αδρανοποιεί την διαδικασία είσπραξης προστίμων, που επιβλήθηκαν, μέσω του προγράμματος ΗΦΑΙΣΤΟΣ, αλλά και τις καταγγελίες για τις παράνομες 'εκπτώσεις' που εφαρμόζουν εφοριακοί για τις πληρωμές οφειλών στο Δημόσιο, τη διερεύνηση καταγγελιών περί συμμετοχής του αδελφού του πρώην πρωθυπουργού σε εταιρία που φέρεται να εμπλέκεται με ασφάλιστρα κινδύνου των ελληνικών ομολόγων, όπως και τις καταγγελίες για δανειοδοτήσεις τραπεζών προς τα δύο μεγάλα κόμματα, με εγγυήσεις μελλοντικές κρατικές επιχορηγήσεις.

ΣΤΑΘΕΡΑ ΣΕ ΔΙΨΗΦΙΟ ΝΟΥΜΕΡΟ Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΝΔ-ΠΑΣΟΚ

Ακόμα μία έρευνα, της εταιρείας Vprc (π. Επίκαιρα, 22/12), βεβαιώνει το σταθερά μεγάλο διψήφιο προβάδισμα της ΝΔ στις εκλογικές προτιμήσεις των ψηφοφόρων. Προβάδισμα που στη συγκεκριμένη έρευνα εκτιμάται στις 12,5 μονάδες διαφορά από το ΠΑΣΟΚ.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την εκτίμηση εκλογικής επιρροής που κάνει η εταιρεία, η ΝΔ συγκεντρώνει 30,5%, ενώ το ΠΑΣΟΚ περιορίζεται στο 18%. Ακολουθούν, ΚΚΕ 13%, ΣΥΡΙΖΑ 11%, Δημοκρατική Αριστερά 8,5%, ΛΑΟΣ 7% και οι Οικολόγοι-Πράσινοι οριακά με 3%. Τα υπόλοιπα κόμματα (Δημοκρατική Συμμαχία, Πανελλήνιο Άρμα Πολιτών κλπ.) που δεν ξεπερνούν το όριο του 3% για την είσοδο στη Βουλή συγκεντρώνουν αθροιστικά 9%, ενώ η εκπεφρασμένη βούληση για αποχή στις επόμενες εκλογές καταγράφεται στο 28%.

Η εκτίμηση αυτή, που αποδίδει πλέον σταθερά ένα πολύ μεγάλο προβάδισμα της ΝΔ έναντι όλων των άλλων κομμάτων, καταγράφεται σε ένα περιβάλλον εντεινόμενης και καθολικής σχεδόν ανησυχίας και ανασφάλειας των πολιτών, όπως διατυπώνεται από το 91% που απάντησαν ότι δεν νοιώθουν καμία σιγουριά για το μέλλον. Παράλληλα, 78% απάντησε ότι τα πράγματα πηγαίνουν σε λάθος κατεύθυνση, έναντι μόλις του 10% που απάντησε «σωστή κατεύθυνση», με πολύ χαρακτηριστική τη μεγάλη μεταστροφή που σημειώνεται σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα όπου οι αντίστοιχες απαντήσεις στο ίδιο ερώτημα της ίδιας εταιρείας ήταν 52% «λάθος κατεύθυνση» και 32% «σωστή κατεύθυνση».

Η εντεινόμενη ανασφάλεια των πολιτών αντικατοπτρίζεται άλλωστε και στη σημειούμενη ραγδαία απομείωση της εμπιστοσύνης στη μεταβατική κυβέρνηση Παπαδήμου η οποία περιορίζεται σήμερα στο 26%, με το 65% να απαντά ότι δεν την εμπιστεύεται, ενώ τον προηγούμενο μήνα ο βαθμός εμπιστοσύνης είχε μετρηθεί στο 48% με μόνο το 38% να εκφράζει την αντίθετη άποψη. Είναι προφανές ότι, καθώς ο καιρός περνάει, το μόνο που προσλαμβάνουν οι πολίτες είναι οι παλινωδίες των προβεβλημένων στελεχών του ΠΑΣΟΚ (που από τη μία μεριά μετέχουν στην κυβέρνηση και από την άλλη διαγκωνίζονται για την επόμενη μέρα του «κινήματος») σε συνδυασμό με τις διάφορες «φωνές» που θέτουν από την «πίσω πόρτα» θέμα επ’ αόριστον παραμονής της σημερινής κυβέρνησης.

Ο περίγυρος αυτός οδηγεί εκ των πραγμάτων σε ανασφάλεια και απογοήτευση. Οι πολίτες αναμένουν από την, ειδικού σκοπού και περιορισμένου χρόνου, σημερινή κυβέρνηση να κάνει σωστά τη δουλειά της ώστε το συντομότερο δυνατόν να έρθει η ώρα της κάλπης, όπως έχει ρητά συμφωνηθεί.

Κούρεμα επικουρικών μεταξύ Εφραίμ και διαζυγίων

Συγγνώμη, αλλά δεν καταλάβαμε ποιο ακριβώς είναι το πρόβλημα της κυβέρνησης, που ο (ενοχλημένος σύμφωνα με όσα διοχετεύονται από τους «κύκλους» του) πρωθυπουργός προσπαθεί να μας παρουσιάσει ως καινούργια και ελπιδοφόρα.

Τα διαζύγια ή η επικείμενη περικοπή των επικουρικών συντάξεων;

Νομίζω ότι κάτι μας ξέφυγε πάλι μέσα στη γενική σύγχυση της  χριστουγεννιάτικης σύλληψης του Εφραίμ, που προπαγανδιστικά υπερκάλυψε τις διαφωνίες στο υπουργικό συμβούλιο, την ίδια ώρα που δεν καταφέρναμε να βγάλουμε συμπέρασμα για το τι τελικά συμφώνησε ο πρωθυπουργός κατά τις συναντήσεις του με τους αρχηγούς των κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνησή του.

Γιατί αν είναι τα διαζύγια, καλό θα ήταν να σοβαρευτούν όλοι – και αυτοί που ρυθμίζουν και αυτοί που διαφωνούν, παριστάνοντας τους υπερμάχους του θεσμού της οικογένειας.

Αν είναι, όμως, οι επικουρικές συντάξεις, τότε πάλι κάτι μας ξεφεύγει.

Θα ήταν υπερβολή να ρωτούσαμε αν τελικά τα ασφαλιστικά ταμεία θα μπουν στο κούρεμα του χρέους;

Τι είναι πάλι αυτή η δήθεν μυστικοπάθεια σχετικά με το κούρεμα και η διαφύλαξη του PSI δίκην… Αγίου Γκράαλ;

Από ποιον προστατεύεται το PSI ως Άγιο Δισκοπότηρο, δηλαδή;

Διότι αυτή η πρεμούρα για περικοπή των επικουρικών συντάξεων ως μέρους της συμφωνίας για το PSI, είναι προφανές ότι κρύβει κάποιο κούρεμα και εκεί όπου, σύμφωνα με όλες τις πρόσφατες διαβεβαιώσεις, δεν επρόκειτο να συμβεί.

Αν θυμόμαστε καλά, στις 28 του περασμένου Οκτωβρίου, ο τότε κυβερνητικός εκπρόσωπος Ηλίας Μόσιαλος – πάει την χάσαμε κι’ αυτήν την ψυχή – μας είχε διαβεβαιώσει πως «δεν πρόκειται να υπάρξει μείωση συντάξεων, από ενδεχόμενες επιπτώσεις στα ασφαλιστικά ταμεία από το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους».

Την ίδια μέρα, είχαμε διαβεβαιώσεις και από τον υπουργό των Οικονομικών κ. Βενιζέλο, που με ανακοίνωσή του, «ξεκαθάρισε» πως «οι αποφάσεις της 26ης Οκτωβρίου δεν θίγουν το ύψος των συντάξεων και την ασφαλή καταβολή τους».

Είχε μάλιστα επιπλήξει όσους ανησυχούσαν – όχι αδίκως, όπως αποδεικνύεται – υπενθυμίζοντας ότι στην συνέντευξη Τύπου που είχε δώσει πριν από την Σύνοδο Κορυφής, είχε (ξανα)ξεκαθαρίσει πως «σε κάθε περίπτωση ό,τι είχε διασφαλιστεί τον Ιούλιο για τα ασφαλιστικά ταμεία, θα διασφαλιστεί απολύτως και μάλιστα όχι στο πλαίσιο του PSI (που εξαρτάται από αποφάσεις τρίτων και από τον τρόπο συμμετοχής του διεθνούς ιδιωτικού τομέα), αλλά στο πλαίσιο της ασφαλιστικής πολιτικής».

Στην ανακοίνωσή του της 28ης Οκτωβρίου, ο κ. Βενιζέλος ανέφερε επίσης πως «είχε την ευκαιρία, σε όσους πολιτικούς αρχηγούς του έθεσαν το ζήτημα αυτό, να τους πει πως αυτό μπορεί να γίνει με τη μεταφορά περιουσίας του Δημοσίου στα ασφαλιστικά ταμεία, κάτι που δεν θα επηρεάσει το μέγεθος του δημοσίου χρέους».

Στην ίδια ανακοίνωση, ο κ. Βενιζέλος υπενθύμιζε πως είχε αναφέρει στους πολιτικούς αρχηγούς πως «η κυβέρνηση εξετάζει την δυνατότητα να δημιουργηθεί εταιρεία ειδικού σκοπού (SPV), με μετόχους τα ασφαλιστικά ταμεία, στην οποία να μεταφερθούν περιουσιακά στοιχεία του Δημοσίου, ώστε να αναπληρωθούν οποιεσδήποτε απώλειες, προσθέτοντας πως «σε κάθε περίπτωση, η ονομαστική αξία των ομολόγων που θα έχουν τα ταμεία στα χαρτοφυλάκιά τους θα είναι μεγαλύτερη της σημερινής εμπορικής αξίας των ομολόγων αυτών».

Και όχι μόνο αυτά. Σ’ εκείνη την ανακοίνωση, ο υπουργός (των Οικονομικών, για να μην ξεχνιόμαστε), μας ενημέρωνε ότι «ούτως ή άλλως η ετήσια επιχορήγηση του κράτους προς τα ασφαλιστικά ταμεία είναι περίπου το 50% της συνολικής τους περιουσίας, δηλαδή μέσα σε δύο χρόνια το κράτος καταβάλλει στα ασφαλιστικά ταμεία το σύνολο της περιουσίας τους ως επιχορήγηση».

Ανάλογες δηλώσεις είχε κάνει ο κ. Βενιζέλος και από τις Βρυξέλλες: «Οποιαδήποτε λύση για τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους θα συνοδεύεται από μέτρα που όχι απλώς διατηρούν, αλλά βελτιώνουν αισθητά το σημερινό επίπεδο της περιουσίας των ελληνικών ασφαλιστικών ταμείων».

Για τον σκοπό αυτό, «η κυβέρνηση έχει σχεδιάσει και είναι αποφασισμένη να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα κοινωνικής και ασφαλιστικής πολιτικής. Άρα, με τον τρόπο αυτό δίνεται πλήρης απάντηση στη γνήσια ανησυχία των ασφαλισμένων και των συνταξιούχων».

Επομένως, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα!

Ή μήπως πάλι κάνουμε λάθος;

Ή μήπως σωστά δεν πιστέψαμε τότε ούτε λέξη από τα παραπάνω;

Διότι αμέσως μετά άρχισε το ξήλωμα του πουλόβερ.

Έναν μήνα μετά, στις 28 Νοεμβρίου, ο υπουργός Εργασίας κ. Κουτρουμάνης, δήλωσε μέσα στη Βουλή πως «μέσα στο προσεχές διάστημα θα προσδιοριστούν οι λεπτομέρειες της διαδικασίας περιορισμού του ελληνικού χρέους και του τρόπου υλοποίησής της στα ασφαλιστικά ταμεία».

Μήπως προσδιορίστηκαν οι «λεπτομέρειες», αλλά δεν το έμαθε κανείς; Οπότε θα πληρώσουν το κούρεμα οι ασφαλισμένοι δια της περικοπής των επικουρικών συντάξεων;

Μήπως ο κ. Βορίδης, που με ερώτησή του προκάλεσε την παρέμβαση του οικονομικού εισαγγελέα, όταν υποστήριξε ότι 12 ασφαλιστικά ταμεία αγόρασαν μέσα στο 2011 ομόλογα στο 100% της αξίας τους και πούλησαν, με μεγάλη ζημιά, στο 60%, θα μπορούσε να μας κάνει τη χάρη να ασχοληθεί με αυτό, ως μέλος τώρα του υπουργικού συμβουλίου, αντί να κάνει φασαρίες για τον τρόπο έκδοσης των διαζυγίων;

Εκτός κι’ αν θεωρεί πως ανέλαβε ο οικονομικός εισαγγελέας και επομένως, αφού αυτός αποδώσει ευθύνες, μπορούν να περικοπούν οι επικουρικές συντάξεις, αρκεί να μην εκδίδονται ταχύτερα τα διαζύγια!

Επίσης, θα πρέπει να μας πει ο κ. Κουτρουμάνης τι δεν πήγε καλά στον ιδιοφυή σχεδιασμό του Δεκεμβρίου 2010, όταν μας διαβεβαίωνε πως όλα βαίνουν καλώς, μιλώντας στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή.

Αν θυμόμαστε καλά διαβεβαίωνε ότι δεν θα χρειαστούν αλλαγές στον βασικό κορμό του ασφαλιστικού και πως «αν δεν υπάρξουν αποκλίσεις και αν τα δεδομένα εξελιχθούν όπως τα έχουμε προβλέψει, σε σχέση με αυτά που νομοθετήθηκαν το περασμένο καλοκαίρι, είναι εξασφαλισμένη η βιωσιμότητα του συστήματος και για τις επόμενες γενιές».

Τώρα, ακούμε ότι το σύστημα κινδυνεύει. Επομένως και αποκλίσεις υπήρξαν και τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν όπως τα είχαν προβλέψει οι «πάνσοφοι» που κυβερνούν τα τελευταία δύο χρόνια

Σχετικά με το ζήτημα των επικουρικών συντάξεων, ο κ. Κουτρουμάνης είχε πει (τον Δεκέμβριο του 2010, για να μην ξεχνιόμαστε) ότι οι αναλογιστικές μελέτες των επικουρικών ταμείων θα ήσαν έτοιμες το καλοκαίρι του 2011 για τα τρία μεγαλύτερα επικουρικά και το Σεπτέμβριο για τα υπόλοιπα.

Επομένως, να υποθέσουμε πως οι αναλογιστικές μελέτες διέψευσαν την αισιοδοξία του;

Επίσης, μας είχε πει (τον Δεκέμβριο του 2010) ότι «πάντως, δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή καμία προετοιμασία ή σχεδιασμός για μείωση των επικουρικών συντάξεων τον επόμενο χρόνο. Όλα θα γίνουν όπου χρειαστεί και όπου υπάρχουν προβλήματα, ενώ οι όποιες προσαρμογές δεν θα αφορούν τους σημερινούς συνταξιούχους».

Τι έγινε τώρα και οι «προσαρμογές» αφορούν όλους;

Διότι, αν και πάλι θυμόμαστε καλά, ο κ. Κουτρουμάνης μας είχε πει (τον Δεκέμβριο του 2010), ότι σε ό,τι αφορά στα οικονομικά του συστήματος, τα έξοδα μειώθηκαν το 2010 κατά 1,7% σε σχέση με το 2009, ενώ το 2011 οι δαπάνες αναμενόταν να μειωθούν περαιτέρω κατά 1,4 δισ. ευρώ και τα έσοδα αναμενόταν να αυξηθούν λόγω της πάταξης της εισφοροδιαφυγής κατά 5,3%, ή 1,2 δισ. ευρώ.

Επειδή τώρα τελειώνει και το 2011, ερωτούμε: Δεν συνέβησαν αυτά που «αναμένονταν»;

Διότι αν δεν συνέβησαν, κάποιοι δεν έκαναν καλά τη δουλειά τους. Και αν κάποιοι δεν έκαναν καλά τη δουλειά τους, κακώς ο κ. Παπαδήμος τους κράτησε στην κυβέρνησή του και κακώς διαμαρτύρεται δια των «κύκλων» του.

Και επειδή δεν πρέπει να έχει παρακολουθήσει (ο κ. Παπαδήμος) τι έχει συμβεί στη χώρα τα τελευταία δύο χρόνια, να του θυμίσουμε πως τον Ιανουάριο του 2010 – πριν από δύο χρόνια δηλαδή – ο κ. Κουτρουμάνης (ως υφυπουργός) μας ανακοίνωνε πομπωδώς «σαφάρι για τη μαύρη εργασία», ανακοινώνοντας «12 μέτρα για το νοικοκύρεμα των Ταμείων με στόχο τα έσοδα να αυξηθούν κατά 2 δις ε».

Φυσικά, δεν έγινε τίποτε – εκτός από το γεγονός ότι ο κ. Κουτρουμάνης έλαβε δύο προαγωγές περνώντας από τον τίτλο του υφυπουργού σ’ αυτόν του αναπληρωτή και μετά σ’ αυτόν του υπουργού με τα όλα του.

Την τρίτη προαγωγή του την έδωσε ο κ. Παπαδήμος, διατηρώντας τον στην κυβέρνηση – οπότε ας μην διαμαρτύρεται (ο κ. Παπαδήμος).

Όλοι – και ο κ. Παπαδήμος πριν γίνει πρωθυπουργός – γνωρίζαμε πως το «κούρεμα» που μας επέβαλαν στις 26-27 Οκτωβρίου ΔΕΝ είναι του ύψους που ο κ. Βενιζέλος θέλει να μας παρουσιάζει και τελικά δεν θα ξεπεράσει τα 20 με 25 δις ευρώ.

Και μάλιστα – είχε προειδοποιήσει επ’ αυτού και ο κ. Μ. Σάλλας της Πειραιώς – αυτό το ποσό η χώρα θα υποχρεωθεί να το ξαναδανειστεί για να ενισχύσει τα ασφαλιστικά ταμεία και για την επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.

Με δεδομένο δε ότι από το κούρεμα εξαιρούνται ομόλογα 60 δις ευρώ, τα δάνεια που μας έχει δώσει η τρόικα (65 δις ευρω), διάφορα άλλα δάνεια, ομόλογα κλπ, στο τέλος θα αποδειχθεί πως τη νύφη θα πληρώσουν το ελληνικό ασφαλιστικό και τραπεζικό σύστημα.

Οπότε; Οπότε αυτοί που τελικά θα κουρευτούν, είναι (πάλι) οι συνταξιούχοι.

Επίσης, επιθυμώ να υπενθυμίσω ότι η περικοπή των επικουρικών συντάξεων περιλαμβάνεται στο πολυνομοσχέδιο που μετά κόπων και βασάνων ψηφίστηκε στις 20 του περασμένου Οκτωβρίου.

Μάλιστα, ο κ. Κουτρουμάνης είχε δηλώσει ήδη από τις 2 Οκτωβρίου (του 2011, διότι το 2010 έλεγε τα ακριβώς αντίθετα), μιλώντας στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, ότι θα υπάρξει περικοπή 30% στο τμήμα των επικουρικών συντάξεων άνω των 150 ευρώ για τα ελλειμματικά ταμεία ακόμη και για τους ήδη συνταξιούχους – ενώ το 2010 διερρήγνυε τα ιμάτιά του ότι δεν θα θιγούν οι ήδη συνταξιούχοι!

Τέλος, μια και ο κ. Παπαδήμος θα συναντηθεί σήμερα με τον κ. Παπανδρέου, μήπως να τον ρωτούσε τι απέγινε εκείνη η εξαγγελία του (τον Νοέμβριο του 2009, τον πρώτο «επαναστατικό» καιρό δηλαδή) με τα «10 Μέτρα για το Ασφαλιστικό»;

Ένα από τα μέτρα εκείνα ήταν και η οικονομική ενίσχυση των ασφαλιστικών ταμείων και ο έλεγχος της εισφοροδιαφυγής. Ένα άλλο ήταν η σύσταση Εθνικού Κεφαλαίου Αλληλεγγύης (και από κοινωνικούς πόρους) που θα στήριζε οικονομικά το σύστημα και θα διασφάλιζε τις επόμενες γενιές.

Και μήπως και να τον ρωτούσε για ποιον λόγο δεν επέτρεψε την αναμόρφωση του Ασφαλιστικού το 2008, όταν ζητούσε… δημοψήφισμα και συγκέντρωνε υπογραφές για τη διενέργειά του μαζί με την ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ;

Μήπως να τον ρωτούσε επίσης τι εννοούσε (τον Μάρτιο του 2008) όταν έλεγε πως (όταν θα έλθει στη βασιλεία του) τα ελλείμματα των ταμείων θα καλύπτονται από τον κρατικό προϋπολογισμό;

Εκτός κι’ αν δεν θέλει να φέρει σε δύσκολη θέση τον άνθρωπο που – πριν του παραδώσει την καρέκλα – διέλυσε τα πάντα…

Τι κρύβουν οι δηλώσεις Γιλμάζ

Οι «δεινόσαυροι» μπαίνουν ξανά στην αρένα στην Τουρκία. Μεσούτ Γιλμάζ και Τανσού Τσιλέρ, που τα κόμματά τους απέτυχαν να μπουν στην Εθνοσυνέλευση το 2002, φαίνεται ότι προετοιμάζουν την επάνοδό τους στην τουρκική πολιτική σκηνή.

Ο μεταξύ τους διαγκωνισμός έφερε και την αποκάλυψη εκ μέρους του Μεσούτ Γιλμάζ, ο οποίος, μιλώντας στην εφημερίδα «Μπιργκούν», κατηγόρησε την Τσιλέρ ότι επί πρωθυπουργίας της οι μυστικές υπηρεσίες ήσαν εντελώς ανεξέλεγκτες και πρωτοστάτησαν στην αποσταθεροποίηση του καθεστώτος Αλίγιεφ στο Αζερμπαϊτζάν (με τη χρηματοδότηση πραξικοπήματος), αλλά και στις καταστροφικές πυρκαγιές που έπληξαν την Ελλάδα μεταξύ του 1995 και του 1997.

Ο 64χρονος Γιλμάζ κατηγορεί την 66χρονη Τσιλέρ ότι, σε αντίθεση με τους άλλους πρωθυπουργούς, που ενημέρωναν τους διαδόχους τους σχετικά με την διάθεση των μυστικών κονδυλίων, η ίδια δεν έδωσε ποτέ τέτοιον λογαριασμό.

Το θέμα δεν έρχεται πρώτη φορά στην επιφάνεια. Ο γνωστός Τούρκος δημοσιογράφος Εμίλ Τσολασάν αναφέρει σε βιβλίο του ότι μυστικός πράκτορας τού είχε εκμυστηρευτεί ότι ο ίδιος είχε μεταβεί σε «γειτονική χώρα» και είχε τοποθετήσει βόμβες σε τουριστικά θέρετρα, ενώ την ίδια εποχή ξέσπασαν στην Ελλάδα πολλές πυρκαγιές.

Φαίνεται, όμως, ότι στην Τουρκία οι παλαιοί πολιτικοί προσπαθούν να επανέλθουν, εκμεταλλευόμενοι την φθορά του Ερντογάν και χρησιμοποιούν όλα τα μέσα.

Ο Γιλμάζ, που το 1991 εξελέγη αρχηγός του Κόμματος της Μητέρας Πατρίδας και πρωθυπουργός, έχασε αμέσως την εξουσία από τους Ντεμιρέλ και Ινονού.

Ήδη από εκείνη τη σύντομη περίοδο έδειξε πως γνωρίζει καλά το παιχνίδι της προπαγάνδας.

Όταν στις 11 Σεπτεμβρίου 1991 συναντήθηκε με τον τότε πρωθυπουργό Κ. Μητσοτάκη στο Παρίσι, στον «Μικρό Πύργο» στο προάστιο Λα Σελ Σαιν Κλου, στο περιθώριο της Συνόδου της Ευρωπαϊκής Δημοκρατικής Ένωσης, μέσω των συνεργατών του άφησε να διαρρεύσει ότι οι δυο τους είχαν μελετήσει έναν χάρτη του Αιγαίου.

Η συνάντηση εκείνη είχε γίνει μπροστά σε δημοσιογράφους και φωτογράφους και όπως είπε τότε ο κ. Μητσοτάκης «δεν κρατούσαμε ούτε χάρτη, ούτε… χαρτάκι»!

Ο Γιλμάζ επανήλθε στην εξουσία το 1996, χρονιά που ο Ντενκτάς δηλώνει πως όλοι οι αγνοούμενοι της Κύπρου είναι νεκροί.

Τον διαδέχθηκε ο Ερμπακάν, ο πρώτος ισλαμιστής πρωθυπουργός, που σχημάτισε κυβέρνηση με την Τσιλέρ και υποχρεώθηκε σε παραίτηση τον Φεβρουάριο του 1997.

Με την Τσιλέρ η συμφωνία ήταν να κατέχουν εναλλάξ την πρωθυπουργία, αλλά όταν οι στρατιωτικοί απέπεμψαν τον Ερμπακάν, το κόμμα της Τσιλέρ κατείχε την τρίτη θέση στη Βουλή και ο πρόεδρος Ντεμιρέλ έδωσε την εντολή στον Γιλμάζ, που ήταν επικεφαλής του δεύτερου σε κοινοβουλευτική δύναμη κόμματος.

Έτσι, ο Γιλμάζ επανήλθε στον πρωθυπουργικό θώκο, όπου παρέμεινε ως το 1999, ενώ από τον Μάιο του 1999 ως το 2002 ήταν αναπληρωτής πρωθυπουργός σε κυβέρνηση συνεργασίας με το Κόμμα της Δημοκρατικής Αριστεράς του «Αττίλα», Μπουλέντ Ετσεβίτ και το Κόμμα της Εθνικιστικής Δράσης του Ντεβλέτ Μπαχτσελί.

Στην κυβέρνηση εκείνη, το Κόμμα της Μητέρας Πατρίδας είχε λάβει πέντε υπουργεία.

Τον Φεβρουάριο του 1998, ως πρωθυπουργός, ο Γιλμάζ αναφέρθηκε σε διχοτομική λύση του Κυπριακού.

Το 2002, το κόμμα του Γιλμάζ έμεινε εκτός Βουλής και ο ίδιος δήλωσε ότι αποσύρεται από την πολιτική, αλλά εδώ και μερικά χρόνια προσπαθεί να επανέλθει.

Μάλιστα, το καλοκαίρι του 2004 είχε κάνει ηχηρή παρέμβαση, προειδοποιώντας πως πιθανόν η χώρα του να βρεθεί υπό στρατιωτική δικτατορία αν δεν γίνει δεκτή στην ΕΕ.

Υπενθυμίζεται επίσης ότι είχε κατηγορηθεί ότι ως πρωθυπουργός είχε παρέμβει υπέρ της πώλησης της Τουρκμπανκ, το 1998.

Αξίζει να σημειωθεί πως τον Ιούνιο του 1996, λίγους μήνες μετά την κρίση στα Ίμια (31 Ιανουαρίου 1996), ο Μεσούτ Γιλμάζ, ως πρωθυπουργός, είχε μιλήσει για ύπαρξη «αμφισβητούμενων νησίδων, βραχονησίδων και γκρίζων ζωνών».

Η Κρίση στα Ίμια συνέβη στη διάρκεια της πρωθυπουργίας της Τανσού Τσιλέρ, αρχηγού του Κόμματος του Ορθού Δρόμου, που βρέθηκε στην εξουσία το 1993 και η κυβέρνησή της κατέρρευσε το 1996, μετά την αποχώρηση του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.

Μετά την πτώση της κυβέρνησής της, η Τσιλέρ διετέλεσε (από το 1996 ως το 1997), αναπληρωτής πρωθυπουργός και υπουργός των Εξωτερικών.

Και το δικό της κόμμα απέτυχε να μπει στη Βουλή το 2002, ενώ αργότερα και αυτή κατηγορήθηκε για σκάνδαλα διαφθοράς και επίσης απηλλάγη λόγω έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων!

Τον Δεκέμβριο του 1999, υπεγράφη και η περίφημη Συμφωνία του Ελσίνκι, με την οποία οι (τότε) 15 της ΕΕ (και μάλιστα πρωτοστατούσης της Ελλάδας) αποδέχθηκαν την Τουρκία ως 13η υποψήφια για ένταξη χώρα.

Ο Γιλμάζ ήταν τότε αναπληρωτής του «Αττίλα», στον οποίο η Ελλάδα αναγνώρισε το δικαίωμα να μιλά για «συνοριακές διαφορές».

Η Συμφωνία του Ελσίνκι αναγνωρίζει την ύπαρξη συνοριακών διαφορών (και όχι μόνο τη διαφορά για την υφαλοκρηπίδα) μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, που παραπέμπονται κατ’ αρχήν σε διμερή διάλογο και μετά στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Είχε προηγηθεί η Συμφωνία της Μαδρίτης,  κατά τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ, τον Ιούλιο του 1997 (Σημίτης, Πάγκαλος, Ντεμιρέλ, Τζεμ), κατά την οποία αναγνωρίστηκε ότι και η Τουρκία έχει ζωτικά συμφέροντα στο Αιγαίο. 

Την περίοδο εκείνη ο Γιλμάζ ήταν και πάλι πρωθυπουργός, καθώς είχε προηγηθεί το μίνι πραξικόπημα κατά του Ερμπακάν και η απομάκρυνσή του από την εξουσία.

Τέλος, ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι Γιλμάζ και Τσιλέρ ουδέποτε διαφώνησαν όσον αφορά στη στάση απέναντι στην Ελλάδα.

Απόδειξη ότι η κρίση στα Ίμια συνέβη επί Τσιλέρ, αλλά λίγο αργότερα ο Γιλμάζ μιλούσε για ύπαρξη γκρίζων ζωνών…

ΜΕ ΔΙΑΡΡΟΕΣ ΚΑΝΟΥΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ…

Το τελευταίο διάστημα εμφανίζονται συχνά, πυκνά σε μερίδα των ΜΜΕ διαρροές σχετικά με προθέσεις του υπουργείου Παιδείας για αλλαγή όλης της δομής της εκπαίδευσης. Οι διαρροές αυτές αναστατώνουν τους μαθητές, τους γονείς αλλά και το σύνολο της εκπαιδευτικής κοινότητας
σε μια εποχή που το ζητούμενο είναι η διατήρηση της κοινωνικής συνοχής.
Η Νέα Δημοκρατία δημόσια αποσαφηνίζει ότι το μόνο που μπορεί να συζητήσει και συζητά με την ηγεσία του υπουργείου Παιδείας είναι η δομή του Νέου Λυκείου. Και αυτό γιατί η πρόταση αυτή στηρίζεται στα πορίσματα του Εθνικού διαλόγου για την Παιδεία που έγινε επί Νέας Δημοκρατίας. Η παρουσίαση της πρότασης αυτής έγινε στo πλαίσιo της διακομματικής επιτροπής στην οποία η ΝΔ ως υπεύθυνη πολιτική δύναμη συμμετέχει. Εκεί και μόνο εκεί η ΝΔ έκανε συγκεκριμένες προτάσεις τροποποίησης και βελτίωσης με συνολικό υπόμνημα θέσεων που κατέθεσε.
Περιμένει την ηγεσία του υπουργείου Παιδείας να επεξεργαστεί τις προτάσεις της και να καταθέσει τη σχετική πρόταση για το Νέο Λύκειο στο πλαίσιο αυτό. Η Νέα Δημοκρατία καλεί την ηγεσία του υπουργείου αυτό να το κάνει άμεσα, ώστε να τερματιστεί η ατέρμονη παραφιλολογία
που αναστατώνει την Ελληνική κοινωνία.

Η Ν.Δ. ΑΠΕΤΡΕΨΕ ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ

Η εμμονή του κ. Κουτρουμάνη σε νέες και άμεσες μειώσεις των επικουρικών συντάξεων δεν πέρασε. Η υπαναχώρηση αποδεικνύει ότι η ρύθμιση για τις επικουρικές κάθε άλλο παρά επείγουσα ήταν, όπως προσπάθησε να την παρουσιάσει. Άλλωστε, η κυβέρνηση Παπανδρέου έκανε ήδη δύο τέτοιες ρυθμίσεις.
Η Νέα Δημοκρατία ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται να συμφωνήσει σε άλλες μειώσεις συντάξεων. Όμως, διάλογο για συνολικές πολιτικές βιωσιμότητας των Ασφαλιστικών Ταμείων και διασφάλισης των συντάξεων όλων των Ελλήνων, είμαστε έτοιμοι να αρχίσουμε το ταχύτερο δυνατό. Με μια προϋπόθεση: Ότι θα έχουμε πλήρεις και έγκυρες Αναλογιστικές Μελέτες για κάθε Ταμείο.
-    Οι Επικουρικές Συντάξεις δεν περιλαμβάνονται στον Προϋπολογισμό, δεν τις πληρώνει το Κράτος, δεν έχουν επιπτώσεις στις δημόσιες δαπάνες και στο έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης.
-    Σε κάθε περίπτωση και για να μπει φραγμός στην απόπειρα παραπληροφόρησης των Ελλήνων, διευκρινίζουμε ότι δεν έχει γίνει οποιαδήποτε συζήτηση στη Βουλή (Προϋπολογισμός και Προγραμματικές Δηλώσεις) για τη σημερινή πρωτοβουλία. Το αντίθετο: Υπήρξαν σε όλους τους τόνους διαβεβαιώσεις ότι όλα τα μέτρα για το 2011 και 2012 είναι ήδη Νόμοι του Κράτους. Και η πρόβλεψη για μείωση στις επικουρικές, το 2012 και μετά, στηρίζεται σε νόμο που ψηφίστηκε από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, στα τέλη του περασμένου Οκτωβρίου. (Ν. 4024/2011 – ΦΕΚ α226, 27.10.2011).
-    Στο Μεσοπρόθεσμο (Ιούλιος του 2011) και στο Πολυνομοσχέδιο (Οκτώβριος του 2011) περιλαμβάνονται μόνο γενικές αναφορές. Αναφέρουν ότι χρειάζονται “αναλογιστικές μελέτες που πρέπει να γίνουν”, και ότι υπάρχει “ανάγκη εξοικονόμησης πόρων για τα επικουρικά”.
-    Η πέμπτη επικαιροποίηση της τρόικας αναφέρεται σε “απάλειψη ανισορροπιών”, σε “σταθεροποίηση τρεχουσών δαπανών σε βιώσιμα επίπεδα” και σε “σύνδεση εισφορών και παροχών”.
-    Τέλος, ο Προϋπολογισμός του 2012, δεν προβλέπει νέες μειώσεις, αλλά περιλαμβάνει, στην εισηγητική του έκθεση, τις μειώσεις διαφόρων συντάξεων, που είχαν ήδη ψηφιστεί από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.
Οι όποιες “παρεμβάσεις” προβλέπονται, αφορούν μέτρα για την εξυγίανση των Ταμείων και την εξασφάλιση της μελλοντικής τους βιωσιμότητας.
Ο Προϋπολογισμός δεν αφορά τα Επικουρικά Ταμεία!
Τον εξορθολογισμό των Επικουρικών Ταμείων ας τον συζητήσουμε, συνολικά με το Ασφαλιστικό σύστημα, αλλά να έχουμε στο τραπέζι όλα τα δεδομένα και όλες τις παραμέτρους.
Απορρίπτουμε την πρόταση Κουτρουμάνη που, για τρίτη συνεχή φορά, επιβάλλει νέες περικοπές.
Λέμε: όχι σε μέτρα αποσπασματικά που δεν λύνουν το πρόβλημα.
Και, όχι σε άλλες μειώσεις συντάξεων. (Δήλωση που έκανε ο Νίκος  Νικολόπουλος, βουλευτής και αρμόδιος της ΝΔ για θέματα Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης).

Ο Σαμαράς διέψευσε τον μύθο ότι δεν μπορούμε να διαπραγματευθούμε

Αύριο στις 6:30 το απόγευμα θα γίνει η συνάντηση του Αντώνη Σαμαρά με τον Λουκά Παπαδήμο. Θα είναι η κρισιμότερη από τις συναντήσεις που ζήτησε ο πρωθυπουργός με τους αρχηγούς των κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνησή του, καθώς το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται σε φάση διάλυση, ο ΛΑ(γ)ΟΣ δεν υπολογίζεται σοβαρά και έτσι η ΝΔ είναι (πλέον) ο ρυθμιστής των εξελίξεων.
Η συνάντηση του Σαμαρά με τον εντολοδόχο πρωθυπουργό θα κρίνει το μέλλον που … απομένει στην κυβέρνηση. Μέχρι πότε μπορεί να σταθεί, έτσι όπως έχουν έρθει τα πράγματα με τους υπουργούς του ΠΑΣΟΚ να ασχολούνται μόνο με την διαδοχή του ΓΑΠ και πως θα διαφοροποιηθούν από το Μνημόνιο – να απαλλάξουν δηλαδή εαυτούς από την κατηγορία ότι συνήργησαν στην υποδούλωση της Ελλάδος στους δανειστές.
Η απόπειρα να περάσει με εκβιασμούς το νομοσχέδιο για την μείωση των επικουρικών συντάξεων, σε συνδυασμό με όλα όσα ακούμε να επαναλαμβάνονται αυτές τις ημέρες περί νέων μέτρων και χρεοκοπίας, δεν αποτέλεσε παρά μια μεγάλη δοκιμή των σχεδίων για αύξηση και των αρμοδιοτήτων της διορισμένης κυβέρνησης και του χρόνου ζωής της.
Η σταθερή όμως θέση της ΝΔ που οδήγησε σε κυβερνητική υπαναχώρηση επιβεβαίωσε ότι  η κυβέρνηση του κ. Παπαδήμου δεν δύναται να πράξει, ή να ζήσει, πέραν των όσων έχουν συμφωνηθεί από τους τρεις πολιτικούς αρχηγούς.
Το μόνο που συζητά η ΝΔ για τις εκλογές είναι μια μικρή παράταση δύο ή τριών  εβδομάδων (μέχρι τα μέσα Μαρτίου) και τίποτα άλλο.
Αξίζει όμως να σημειωθεί ότι ο ΓΑΠ μάλλον επείγεται τώρα να γίνουν εκλογές, καθώς όσο παρατείνεται ο πόλεμος της διαδοχής τόσο αυξάνουν τα διαλυτικά φαινόμενα στο ΠΑΣΟΚ και απομακρύνεται η πιθανότητα να παραμείνει αρχηγός. Έτσι, η χθεσινή δήλωση του κ. Παπαδήμου στο υπουργικό ότι «δεν υπάρχει ημερομηνία εκλογών» ερμηνεύεται ως διευκόλυνση στον κ. Παπανδρέου. Ορισμένοι μάλιστα δεν αποκλείουν ότι μπροστά στον κίνδυνο να ρεζιλευτεί από την ακυβερνησία, ο κ. Παπαδήμος να επιχειρήσει ηρωική έξοδο, πράγμα που θα σημάνει εκλογές τον …Ιανουάριο. Θυμάστε που λέγαμε ότι οι εκλογές μπορεί να γίνουν  και νωρίτερα από την 19η Φεβρουαρίου;
Ο κ. Παπαδήμος είπε όμως χθες και ότι “η κυβέρνηση δεν είναι αορίστου χρόνου, το έχουμε πει. Η εκλογολογία δεν έχει νόημα και πρέπει να σταματήσει». Αυτό σημαίνει, πρώτον, ότι δεν συμφωνεί με τα σενάρια παράτασης του βίου της κυβέρνησης μέχρι το …2013. Δεύτερον, όπως αναφέρουν καλά πληροφορημένες πηγές, φαίνεται να επιθυμεί μόνο μια παράταση μερικών εβδομάδων των εκλογών, όσο θα χρειαστεί δηλαδή για να ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις για τη νέα δανειακή σύμβαση και το “κούρεμα”
Το θέμα όμως είναι άλλο. Ο εξαναγκασμός του υπουργού Εργασίας να αποσύρει το νομοσχέδιο στις επικουρικές συντάξεις σημαίνει καταρχήν ότι χάρις στην παρέμβαση της Νέας Δημοκρατίας ματαιώθηκαν νέες και δραματικές περικοπές στις αποδοχές ανθρώπων που ήδη δοκιμάζονται βαριά.
Έγινε όμως και κάτι ίσως πολύ σημαντικότερο: κατέρρευσε ο μύθος ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να διαπραγματευθεί με την Τρόικα. Όταν ο υπουργός Εργασίας αποσύρει το επίμαχο νομοσχέδιο μετά τις αντιδράσεις της ΝΔ και επιπλέον δηλώνει ότι διασφάλισε από την Τρόικα μια περίοδο δύο μηνών για να καταρτισθεί νέο νομοσχέδιο, αυτό σημαίνει ότι η Τρόικα συμφώνησε με την θέση της ΝΔ και καλεί τώρα για … διαπραγματεύσεις επί του θέματος.
Μπορούμε λοιπόν να διαπραγματευθούμε με την Τρόικα και να αλλάξουμε τους επονείδιστους όρους. Αρκεί να υπάρχει στον τόπο μια κυβέρνηση αποφασισμένη με ισχυρή εντολή.
Και όχι μόνο μπορούμε να διαπραγματευθούμε, αλλά όπως αναφέρουν καλά πληροφορημένες πηγές, και οι δανειστές το επιθυμούν ..διακαώς πλέον εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα, προκειμένου να διασωθεί το πρόγραμμά τους.
Όπως έχουμε ξαναγράψει, θα αποδειχθεί τελικά ότι ο Αντώνης Σαμαράς είχε δίκιο που στήριξε την Κυβέρνηση Παπαδήμου. Τους λόγους τους βλέπουμε καθημερινά. Πέρα από το γεγονός ότι απέφυγε τότε τον κίνδυνο της χρεοκοπίας και την “χρέωσή” του στη ΝΔ, η κυβέρνηση του κ. “Καταλληλότερου” απομυθοποιείται καθημερινά. Καταρρέουν έτσι ένα ένα τα επιχειρήματα των δανειστών και των διαπλεκομένων που ήθελαν συναινετικά σχήματα. Παράλληλα επιταχύνεται η διάλυση του ΠΑΣΟΚ ενώ την ίδια στιγμή η ΝΔ αποδεικνύει ότι είναι η μόνη που έχει σταθερές θέσεις και προτάσεις. Αποδεικνύει δηλαδή, μέρα με την ημέρα, την “κυβερνησιμότητά” της.

Ο ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ.ΓΡΑΦΕΙ Ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΩΝ. ΧΟΛΕΒΑΣ

Αναμφισβήτητα, η κρίση που αντιμετωπίζει η χώρα μας, πλήττει πέραν της οικονομίας και άλλους τομείς του κράτους με αποτέλεσμα να δημιουργείται σε όλη την κοινωνία ένα αίσθημα αβεβαιότητας για το μέλλον. Ενόψει της Συνταγματικής Αναθεώρησης, αυξάνεται συνεχώς η ανάγκη για προτάσεις και λύσεις ικανές να επαναφέρουν την σταθερότητα και να εμπνεύσουν την εμπιστοσύνη στην πολιτεία. Ένας από τους τομείς που διαχρονικά υπόκειται σε ανεξέλεγκτες μεταρρυθμίσεις χωρίς σταθερό αποτέλεσμα είναι αυτός της Παιδείας. Αποτελεί κοινή παραδοχή, πως η...
αλλαγή κυβερνήσεων συνοδεύεται από ολοκληρωτική αλλαγή του εκπαιδευτικού συστήματος σε όλες τις βαθμίδες του. Είτε παρατηρήσουμε τα συνεχώς μεταβαλλόμενα βιβλία δημοτικού, γυμνασίου και λυκείου, είτε τον τρόπο εισαγωγής στις ανώτατες σχολές, είτε την οργάνωση και λειτουργία των ΑΕΙ και ΤΕΙ, βλέπουμε ότι η μεγάλη συχνότητα των αλλαγών δεν επιτρέπει τόσο σε δασκάλους και καθηγητές όσο σε μαθητές και σπουδαστές να εγκλιματιστούν σε αυτές, με συνέπεια την έκπτωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας και την έξαρση της παραπαιδείας. Το πρόβλημα όμως, δεν είναι οι μεταρρυθμίσεις, αλλά η έλλειψη μίας ακέραιης διοικητικής δομής της παιδείας γενικότερα. Αναφερόμαστε φυσικά στο Υπουργείο Εθνικής Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης& Θρησκευμάτων το οποίο πρέπει να εκσυγχρονιστεί.

Προκειμένου να πετύχουμε την μέγιστη δυνατή αντιμετώπιση των προβλημάτων της παιδείας πιστεύουμε ότι χρειάζεται διαχωρισμός των αρμοδιοτήτων του ΥΠΕΠΘ σε ένα Υπουργείο Εθνικής Παιδείας & Θρησκευμάτων και ένα Υπουργείο Ανώτατης Εκπαίδευσης, Έρευνας & Καινοτομίας. Όπως γίνεται κατανοητό, το πρώτο θα διαχειρίζεται θέματα σχετικά με την θρησκεία, την πρωτοβάθμια και την δευτεροβάθμια εκπαίδευση της χώρας, ενώ το δεύτερο θα καλύπτει τις ανάγκες των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων ενισχύοντας παράλληλα τις εγχώριες ερευνητικές προσπάθειες των επιστημόνων. Ακόμη μία πρόταση που μπορεί να εξυπηρετήσει την παιδεία στο πλαίσιο της επικείμενης Συνταγματικής Αναθεώρησης, είναι η κατάργηση του θεσμού των Γενικών Γραμματέων των Υπουργείων με την αντίστοιχη επαναφορά και αναβάθμισης του ρόλου των Γενικών Διευθυντών.

Ξεκινώντας από το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας & Θρησκευμάτων, στόχος του θα είναι η έμφαση στην ανάπτυξη της προσωπικότητας του μαθητή, πράγμα που καθίσταται αδύνατο με την σημερινή έλλειψη υποδομών σε κύριους τομείς. Διαχωρίζοντας την ανώτατη από την βασική εκπαίδευση, πετυχαίνουμε δικαιότερη αξιοποίηση κονδυλίων εξοπλίζοντας τις σχολικές μονάδες με τα απαραίτητα εργαλεία για να δημιουργήσουμε περιβάλλοντα φιλικότερα προς τα παιδιά ή ακόμη και νέες μονάδες εξειδικευμένες στην μόρφωση παιδιών με ειδικές ανάγκες, αλλοδαπών και δίγλωσσων μαθητών, διασφαλίζοντας την ομαλή τους ένταξη στην ελληνική κοινωνία. Ερχόμενοι στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση, το νέο υπουργείο θα πρέπει να αντιμετωπίσει αποφασιστικά την απαξίωση που έχει δεχτεί το Λύκειο καθώς οι περισσότεροι μαθητές ενώ δίνουν έμφαση στην Γ’ τάξη η οποία καθορίζει την εισαγωγή τους σε ανώτατες σχολές, παρουσιάζουν προβληματική συμπεριφορά στην Α’ και την Β’ Λυκείου συνθέτοντας μία άσχημη εικόνα για την αποτελεσματικότητα του εκπαιδευτικού συστήματος. Έτσι, και οι γονείς με την σειρά τους τείνουν να εμπιστεύονται την εκπαίδευση των παιδιών τους σε ιδιωτικά φροντιστήρια με το ανάλογο αντίτιμο. Για να δοθεί ένα τέλος σε αυτή την κατάσταση αλλά και να προστατευτεί ο δημόσιος χαρακτήρας της ελληνικής παιδείας το νέο υπουργείο θα μπορεί να επιβάλλει ένα διπλό σχέδιο. Από την μία πλευρά, να ενισχυθεί το απολυτήριο του Λυκείου προσμετρώντας και τις τρεις τάξεις στον υπολογισμό του βαθμού εισαγωγής σε ΑΕΙ και ΤΕΙ. Από την άλλη, να προβεί στην σύσταση ενός ανεξάρτητου θεσμοθετημένου εξεταστικού φορέα στελεχωμένου από εκπαιδευτικούς ειδικούς στην αξιολόγηση το οποίο θα λειτουργεί σε συνεργασία με του πανεπιστημιακούς και θα εγγυάται την διαφάνεια στην διενέργεια των εξετάσεων και της βαθμολόγησης. Τέλος, το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων θα διαθέτει και έναν Υφυπουργό Θρησκευμάτων ο οποίος θα μεριμνά για την σχέση μεταξύ κράτους και εκκλησίας η οποία όχι μόνο δεν πρέπει να ατονήσει, αλλά να συσφιχθεί προκειμένου να αναδειχθούν μέσα και έξω από τα σύνορά μας η σημασία των αξιών και των ηθών της ορθοδοξίας.

Όσον αφορά το Υπουργείο Ανώτατης Εκπαίδευσης, Έρευνας & Καινοτομίας και λόγω των πολλαπλών αρμοδιοτήτων του, θα πρέπει να διαθέτει δύο Υφυπουργούς. Ο ένας, Υφυπουργός Ανώτατης Εκπαίδευσης, θα είναι υπεύθυνος για την απρόσκοπτη λειτουργία, και την δίκαιη χρηματοδότηση των ανώτατων εκπαιδευτικών και τεχνικών ιδρυμάτων της χώρας, και ο δεύτερος, Υφυπουργός Έρευνας & Καινοτομίας θα αναλάβει την ευθύνη για την εξάπλωση και την ανάπτυξη της εγχώριας ερευνητικής δραστηριότητας, καθώς και την μετάβαση από την βασική στην εφαρμοσμένη έρευνα. Επίσης, τα προγράμματα του υπουργείου οικονομικών που σχετίζονται με την καινοτομία θα αξιοποιηθούν ορθολογικότερα εάν μεταφερθούν υπό την αιγίδα ΥΠΑΕΕΚ δίνοντας περισσότερες ευκαιρίες σε όλους τους επιστήμονες και επιχειρήσεις. Ακόμη μία κίνηση που θα μπορούσε να μετατρέψει την Ελλάδα σε μία μηχανή παραγωγής ερευνητικού έργου, είναι η ενσωμάτωση, όπου είναι δυνατόν, των υπό κατάργηση ερευνητικών ιδρυμάτων (ΙΓΜΕ κ.α.) στα ΑΕΙ του κράτους. Με αυτόν τον τρόπο δημιουργούμε εστίες καινοτομίας σε κάθε γωνιά της Ελλάδος και δίνουμε το έναυσμα για έναν νέο κύκλο επιχειρηματικότητας. Άλλωστε, η έρευνα στην χώρα μας είναι συνυφασμένη με τα πανεπιστήμια καθώς αποτελούν την κύρια πηγή της. Όπως γίνεται κατανοητό, προτεραιότητα του Υπουργείο Ανώτατης Εκπαίδευσης, Έρευνας & Καινοτομίας θα είναι η ανάπλαση νέων επιστημόνων με διάθεση και όλα τα εφόδια για να παράγουν και εφαρμοσμένη έρευνα η οποία θα αξιοποιείται καθημερινά προς όφελος της κοινωνίας.

Ολοκληρώνοντας, επαναλαμβάνουμε την σημασία της σταθερότητας για την ραχοκοκαλιά της πατρίδας που είναι η Παιδεία. Μέσα από τον εκσυγχρονισμό και την καλύτερη κατανομή των βαρών της μπορούμε να δώσουμε ένα καλύτερο μέλλον στη νέα γενιά. Όπως είπε και ο άγγλος φιλόσοφος Francis Bacon: «Η γνώση είναι δύναμη»

ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ…

Η χώρα βρίσκεται αναμφισβήτητα στην κρισιμότερη οικονομική συγκυρία της μεταπολιτευτικής περιόδου. Η έλλειψη ρευστότητας στην αγορά οδηγεί όλο και περισσότερες επιχειρήσεις στο κλείσιμο, η ύφεση συνεχίζεται για πέμπτη συνεχή χρονιά και η ανεργία έχει εκτοξευθεί πάνω από 18%.
Το ΕΣΠΑ αποτελεί το βασικό χρηματοδοτικό εργαλείο που έχει το Δημόσιο προκειμένου να συμβάλλει στην έξοδο της χώρας από αυτή τη  δύσκολη κατάσταση.
Παρόλα αυτά η πραγματική εικόνα αξιοποίησης του ΕΣΠΑ είναι μάλλον απογοητευτική. Σε σημείο, μάλιστα, που ολόκληρη η Ευρώπη συζητάει για τις καθυστερήσεις της Ελλάδας στην απορρόφηση των κοινοτικών κονδυλίων και  χρειάστηκε να έρθει ειδική ομάδα κρούσης από την Ευρωπαϊκή Ένωση για την απεμπλοκή των προγραμμάτων του ΕΣΠΑ.
Συγκεκριμένα, η Ελλάδα έχει μείνει πίσω σε σχέση με τον κοινοτικό μέσο όρο, αφού τον Σεπτέμβριο του 2009 ήταν στην 5^η θέση, ενώ σήμερα βρίσκεται στην 19^η θέση μεταξύ των 27 κρατών μελών της ΕΕ, και μάλιστα, αρκετά πιο πίσω από χώρες, όπως η Ιρλανδία και η Πορτογαλία.







Πίνακας Ευρωπαϊκής Επιτροπής για ποσοστά απορρόφησης ΕΣΠΑ

Θέση	Κράτος- Μέλος	Σύνολο σε Μ€	Πληρωμές  σε Μ€ (24-11-2011)	Ποσοστό απορρόφησης* (24-11-2011)
1	Λιθουανία	6.775,49	3.225,14	47,60
2	Ιρλανδία	750,72	355,27	47,32
3	Εσθονία	3.403,46	1.373,13	40,35
4	Γερμανία	25.488,62	9.944,64	39,02
5	Φινλανδία	1.595,97	619,77	38,83
6	Σουηδία	1.626,09	629,73	38,73
7	Λουξεμβούργο	50,49	19,31	38,25
8	Κύπρος	612,43	228,96	37,39
9	Σλοβενία	4.101,05	1.517,60	37,01
10	Αυστρία	1.204,48	444,11	36,87
11	Ην. Βασίλειο	9.890,94	3.602,54	36,42
12	Πορτογαλία	21.411,56	7.683,45	35,88
13	Λετονία	4.498,00	1.608,50	35,76
14	Ισπανία	34.657,73	12.276,41	35,42
15	Πολωνία	65.221,85	22.939,41	35,17
16	Ουγγαρία	24.921,15	8.087,38	32,45
17	Δανία	509,58	163,24	32,03
18	Γαλλία	13.449,22	4.264,81	31,71
19	Ελλάδα	20.210,26	6.404,68	31,69
20	Ολλανδία	1.660,00	526,00	31,69
21	Βέλγιο	2.063,50	622,39	30,16
22	Σλοβακία	11.498,33	2.988,10	25,99
23	Μάλτα	840,12	210,58	25,06
24	Τσεχία	26.249,70	6.379,59	24,30
25	Βουλγαρία	6.673,63	1.300,98	19,49
26	Ιταλία	27.965,32	5.445,46	19,47
27	Ρουμανία	19.213,04	2.821,39	14,68
* στο ποσοστό πληρωμών περιλαμβάνονται και οι προκαταβολές 7% που ορίζει ο Κανονισμός της ΕΕ για τα   Διαρθρωτικά Ταμεία

Τεχνητή αύξηση απορρόφησης του ΕΣΠΑ κατά 5 ποσοστιαίες μονάδες μέσω Ταμείων Χαρτοφυλακίου

Η συνολική εικόνα γίνεται ακόμα πιο αρνητική εάν συνυπολογιστεί ότι η λογιστική απορρόφηση κοινοτικών κονδυλίων ανεβάζει τεχνητά την ήδη χαμηλή απορροφητικότητα του ΕΣΠΑ κατά 5 ποσοστιαίες μονάδες. Πώς; Με το “παρκάρισμα” κονδυλίων σε Ταμεία Χαρτοφυλακίου, όπως το Ταμείο Επιχειρηματικότητας, το “Εξοικονομώ κατ’ Οίκον”, το JEREMIE και το ΕΝΑΛΙΟ. Τα κονδύλια αυτά καταγράφονται αμέσως ως απορροφηθέντα, αλλά μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό έχει διοχετευθεί στην πραγματική οικονομία.
Συγκεκριμένα, τα Ταμεία Επιχειρηματικότητας, “Εξοικονομώ κατ’ Οίκον”, JEREMIE και  ΕΝΑΛΙΟ, έχουν απορροφήσει λογιστικά 1.141 εκ. ευρώ. Από αυτά, μέχρι σήμερα, λιγότερα από 20 εκ. έχουν διοχετευθεί στην αγορά. Έτσι, στους πίνακες απορρόφησης του υπουργείου Ανάπτυξης, λόγω των Ταμείων Χαρτοφυλακίου, οι πραγματοποιηθείσες δαπάνες εμφανίζονται αυξημένες κατά 19,5%.
Αναλυτικότερα, είναι ξεκάθαρο ότι δεν έχει φτάσει ακόμα στην αγορά ούτε 1 ευρώ από τα 460 εκατομμύρια που διαθέτει το Ταμείο Επιχειρηματικότητας, ενώ μόλις 5 εκ. ευρώ έχουν δοθεί στους πολίτες ως προκαταβολές δανείων για το Πρόγραμμα “Εξοικονόμηση κατ’ Οίκον”, που χρηματοδοτείται από το αντίστοιχο Ταμείο Χαρτοφυλακίου. Όσον αφορά δε στα προγράμματα του JEREMIE μόνο ένα προϊόν έχει αρχίσει να διοχετεύεται στην αγορά, από το οποίο έχουν εγκριθεί δάνεια ύψους 13,1 εκ. ευρώ.
Η ίδια λογική “παρκαρίσματος” ακολουθείται και στα κονδύλια του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αλιείας. Στην απορρόφηση των κονδυλίων υπολογίζονται και τα  35 εκ. ευρώ του Ταμείου Χαρτοφυλακίου «ΕΝΑΛΙΟ». Οι δράσεις, όμως, που θα χρηματοδοτηθούν τελικά από αυτό δεν έχουν ακόμα υλοποιηθεί.

Ταμείο Χαρτοφυλακίου	Ποσά που έχουν απορροφηθεί λογιστικά σε M€	Ποσά που έχουν διοχετευθεί στην αγορά σε M€
Ταμείο Επιχειρηματικότητας	460	0
Εξοικονομώ κατ’ Οίκον	396	5  (προκαταβολές δανείων)
JEREMIE	250	13,1 (εγκρίσεις δανείων)
ΕΝΑΛΙΟ	35	0

Απόκλιση από τους στόχους του Μνημονίου για το Α΄ Εξάμηνο του 2011
Σύμφωνα με το Μνημόνιο, ο στόχος για την απορρόφηση του ΕΣΠΑ το Α΄ εξάμηνο του 2011 ήταν 1.105 εκατομμύρια ευρώ. Ωστόσο, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η απορρόφηση τον Ιούνιο του 2011 ήταν μικρότερη από το στόχο κατά 478 εκατομμύρια ευρώ.
Αν τελικά επιτευχθεί ο συνολικός στόχος των 3.350 εκατομμυρίων ευρώ για το 2011 , αυτό θα οφείλεται σε μεγάλο βαθμό, όπως επισημαίνει και η ΕΕ στην έκθεσή της (5^η Αναθεώρηση του Μνημονίου), στην αύξηση του ποσοστού συγχρηματοδότησης από την ΕΕ στο 85% αναδρομικά από το 2007. Ποσοστό που αναμένεται να αυξηθεί στο 95%.


Ουραγοί στα Προγράμματα του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου

Ως προς τα κονδύλια του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου (ΕΚΤ) η πορεία τη χώρας είναι ακόμη χειρότερη. Η Ελλάδα βρίσκεται πέμπτη από το τέλος στην απορρόφηση των κονδυλίων του ΕΚΤ και συγκεκριμένα στην 23^η θέση μεταξύ των κρατών- μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τελευταία ανάμεσα στα κράτη της Ευρωζώνης.
Πίνακας Ευρωπαϊκής Επιτροπής για ποσοστά απορρόφησης κονδυλίων από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο

Θέση	Κράτος μέλος	Σύνολο	Πληρωμές σε Μ€ (24-11-2011)	Ποσοστό απορρόφησης* (24-11-2011)
1	Λετονία	550,65	350,10	63,58
2	Ιρλανδία	375,36	226,82	60,43
3	Πορτογαλία	6.512,39	3.378,82	51,88
4	Εσθονία	391,52	182,21	46,54
5	Λιθουανία	1.028,31	460,76	44,81
6	Πολωνία	9.707,18	3.962,67	40,82
7	Αυστρία	524,41	208,92	39,84
8	Ην. Βασίλειο	4.474,92	1.782,30	39,83
9	Φινλανδία	618,56	246,33	39,82
10	Γερμανία	9.380,65	3.593,33	38,31
11	Ισπανία	8.057,33	2.863,69	35,54
12	Λουξεμβούργο	25,24	8,88	35,19
13	Σουηδία	691,55	241,92	34,98
14	Σλοβενία	755,70	246,67	32,64
15	Κύπρος	119,77	37,12	30,99
16	Γαλλία	5.394,55	1.584,57	29,37
17	Βέλγιο	1.073,22	310,44	28,93
18	Δανία	254,79	73,68	28,92
19	Ουγγαρία	3.629,09	1.001,29	27,59
20	Ολλανδία	830,00	226,40	27,28
21	Ιταλία	6.938,01	1.721,28	24,81
22	Σλοβακία	1.499,60	349,49	23,31
23	Ελλάδα	4.363,80	965,01	22,11
24	Τσεχία	3.774,52	805,91	21,35
25	Μάλτα	112,00	21,81	19,47
26	Βουλγαρία	1.185,46	217,00	18,31
27	Ρουμανία	3.684,15	591,70	16,06
* στο ποσοστό πληρωμών περιλαμβάνονται και οι προκαταβολές 7% που ορίζει ο Κανονισμός της ΕΕ για τα Διαρθρωτικά Ταμεία

Το ΕΚΤ είναι αφοσιωμένο στην προώθηση της απασχόλησης στην Ε.Ε. Βοηθά τα κράτη μέλη να εξοπλίσουν καλύτερα το εργατικό δυναμικό και τις εταιρίες της Ευρώπης, προκειμένου να αντιμετωπίσουν νέες, παγκόσμιες προκλήσεις. Αποτελεί  βασικό στοιχείο της στρατηγικής της Ε.Ε. για το 2020, η οποία έχει στόχο τη βελτίωση της ζωής των πολιτών της Ε.Ε., παρέχοντάς τους καλύτερες δεξιότητες και καλύτερες εργασιακές προοπτικές.
Στην Ελλάδα της κρίσης, όπου η ανεργία έχει εκτιναχθεί πάνω από το 18%, η άμεση αξιοποίηση των πόρων του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου είναι περισσότερο από αναγκαία.
Στο πλαίσιο του ΕΣΠΑ υλοποιούνται 4 Επιχειρησιακά προγράμματα με τη συγχρηματοδότηση του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου. Και τα 4 αυτά Επιχειρησιακά Προγράμματα βρίσκονται πολύ χαμηλά στον πίνακα με τις απορροφήσεις του ΕΣΠΑ.

Επιχειρησιακό Πρόγραμμα	Ποσοστό Πραγματοποιηθεισών Δαπανών*
Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού	21,77%
Εκπαίδευση και Διά Βίου Μάθηση	21,39%
Διοικητική Μεταρρύθμιση	9,71%
Εθνικό Αποθεματικό Απροβλέπτων	0,56%
*Στοιχεία ΟΠΣ 30-11-2011, www.espa.gr

Χαμηλή αποτελεσματικότητα ακόμα και σε τομείς «προτεραιότητας»

Τρεις βασικοί τομείς προτεραιότητας για την κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ τα δύο τελευταία χρόνια, δηλαδή το Περιβάλλον, η Ψηφιακή Σύγκλιση και η Διοικητική Μεταρρύθμιση, αντιστοιχούν στα Επιχειρησιακά Προγράμματα του ΕΣΠΑ με τη χαμηλότερη απορρόφηση.

Επιχειρησιακό Πρόγραμμα	Ποσοστό Πραγματοποιηθεισών Δαπανών*
Ψηφιακή Σύγκλιση	18,25%
Περιβάλλον – Αειφόρος Ανάπτυξη	18,14%
Διοικητική Μεταρρύθμιση	9,71%
*Στοιχεία ΟΠΣ 30-11-2011, www.espa.gr

Απόσταση λόγων και έργων

Αναθεώρηση του ΕΣΠΑ
Οι προεκλογικές υποσχέσεις για αναθεώρηση του ΕΣΠΑ δεν υλοποιήθηκαν τα δύο χρόνια διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ. Σήμερα, που οι κοινωνικοοικονομικές συνθήκες είναι πολύ διαφορετικές από αυτές που επικρατούσαν το 2005-2006 – τότε δηλαδή που σχεδιάστηκε το ΕΣΠΑ- η ανάγκη για αναθεώρηση είναι περισσότερο από επιτακτική.

Διαχειριστική Σύγχυση
Σε πρώτη φάση η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ προχώρησε στην υιοθέτηση του Ν. 3840/2010 με τον οποίο πανηγύριζε ότι έλυσε όλα τα διαδικαστικά θέματα του ΕΣΠΑ. Στη συνέχεια ο σημερινός υπουργός Ανάπτυξης ισχυρίστηκε ότι είναι αναγκαία η απλοποίηση του ΕΣΠΑ, κάνοντας επανειλημμένως εξαγγελίες γι αυτό. Παρόλα αυτά, επειδή το ΕΣΠΑ είχε κολλήσει, οι Βρυξέλλες θεώρησαν τελικά επιβεβλημένη την τεχνική συνδρομή με κοινοτικούς εμπειρογνώμονες.

Μείωση Εθνικής Συμμετοχής
Χρειάστηκαν στην κυβέρνηση 18 ολόκληρους μήνες για να έρθει στα λόγια του Αντώνη Σαμαρά και της Νέας Δημοκρατίας και να κάνει, λόγω της κρίσιμης συγκυρίας, διαπραγμάτευση με την Κομισιόν για αύξηση του κοινοτικού ποσοστού συνδρομής και μείωση της εθνικής συμμετοχής στα προγράμματα του ΕΣΠΑ.

Μείωση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων
Το ΠΑΣΟΚ εξελέγη υποσχόμενο αύξηση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Αντίθετα το Πρόγραμμα μειώθηκε κατ’ εξακολούθηση. Μόνο στο πρώτο 11μηνο του 2011 οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων μειώθηκαν κατά 40%. Ο ίδιος ο κ. Χρυσοχοΐδης σε τηλεοπτική του συνέντευξη (19-12 2011), παραδέχτηκε ότι η μείωση του ΠΔΕ που λειτουργεί στην πράξη ως μαξιλαράκι για την επίτευξη του στόχων του προϋπολογισμού ως προς τα ελλείμματα, είναι μεγάλο λάθος και πλήττει την ανάπτυξη της χώρας. (Δήλωση που έκανε ο Ο υπεύθυνος Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Β’ Αθηνών, κ. Κωστής Χατζηδάκης).

Η εμμονή του κ. Κουτρουμάνη σε νέες και άμεσες μειώσεις των επικουρικών συντάξεων δεν πέρασε.

«Η εμμονή του κ. Κουτρουμάνη σε νέες και άμεσες μειώσεις των επικουρικών συντάξεων δεν πέρασε. Η υπαναχώρηση αποδεικνύει ότι η ρύθμιση για τις επικουρικές κάθε άλλο παρά επείγουσα ήταν, όπως προσπάθησε να την παρουσιάσει. Άλλωστε, η κυβέρνηση Παπανδρέου έκανε ήδη δύο τέτοιες ρυθμίσεις.

Η Νέα Δημοκρατία ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται να συμφωνήσει σε άλλες μειώσεις συντάξεων. Όμως, διάλογο για συνολικές πολιτικές βιωσιμότητας των Ασφαλιστικών Ταμείων και διασφάλισης των συντάξεων όλων των Ελλήνων, είμαστε έτοιμοι να αρχίσουμε το ταχύτερο δυνατό. Με μια προϋπόθεση: Ότι θα έχουμε πλήρεις και έγκυρες Αναλογιστικές Μελέτες για κάθε Ταμείο.

-       Οι Επικουρικές Συντάξεις δεν περιλαμβάνονται στον Προϋπολογισμό, δεν τις πληρώνει το Κράτος, δεν έχουν επιπτώσεις στις δημόσιες δαπάνες και στο έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης.

-       Σε κάθε περίπτωση και για να μπει φραγμός στην απόπειρα παραπληροφόρησης των Ελλήνων, διευκρινίζουμε ότι δεν έχει γίνει οποιαδήποτε συζήτηση στη Βουλή (Προϋπολογισμός και Προγραμματικές Δηλώσεις) για τη σημερινή πρωτοβουλία. Το αντίθετο: Υπήρξαν σε όλους τους τόνους διαβεβαιώσεις ότι όλα τα μέτρα για το 2011 και 2012 είναι ήδη Νόμοι του Κράτους. Και η πρόβλεψη για μείωση στις επικουρικές, το 2012 και μετά, στηρίζεται σε νόμο που ψηφίστηκε από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, στα τέλη του περασμένου Οκτωβρίου. (Ν. 4024/2011 – ΦΕΚ α226, 27.10.2011).

-          Στο Μεσοπρόθεσμο (Ιούλιος του 2011) και στο Πολυνομοσχέδιο (Οκτώβριος του 2011) περιλαμβάνονται μόνο γενικές αναφορές. Αναφέρουν ότι χρειάζονται “αναλογιστικές μελέτες που πρέπει να γίνουν”, και ότι υπάρχει “ανάγκη εξοικονόμησης πόρων για τα επικουρικά”.

-          Η πέμπτη επικαιροποίηση της τρόικας αναφέρεται σε “απάλειψη ανισορροπιών”, σε “σταθεροποίηση τρεχουσών δαπανών σε βιώσιμα επίπεδα” και σε “σύνδεση εισφορών και παροχών”.

-          Τέλος, ο Προϋπολογισμός του 2012, δεν προβλέπει νέες μειώσεις, αλλά περιλαμβάνει, στην εισηγητική του έκθεση, τις μειώσεις διαφόρων συντάξεων, που είχαν ήδη ψηφιστεί από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

Οι όποιες “παρεμβάσεις” προβλέπονται, αφορούν μέτρα για την εξυγίανση των Ταμείων και την εξασφάλιση της μελλοντικής τους βιωσιμότητας.

Ο Προϋπολογισμός δεν αφορά τα Επικουρικά Ταμεία!

Τον εξορθολογισμό των Επικουρικών Ταμείων ας τον συζητήσουμε, συνολικά με το Ασφαλιστικό σύστημα, αλλά να έχουμε στο τραπέζι όλα τα δεδομένα και όλες τις παραμέτρους.

Απορρίπτουμε την πρόταση Κουτρουμάνη που, για τρίτη συνεχή φορά, επιβάλλει νέες περικοπές.

Λέμε: όχι σε μέτρα αποσπασματικά που δεν λύνουν το πρόβλημα.

Και, όχι σε άλλες μειώσεις συντάξεων».

Φτάνει πια το «μαρτύριο της σταγόνας»

Φτάνει πια το «μαρτύριο της σταγόνας»

Κανείς δεν δικαιούται να μετατρέπει την αξιοπρέπεια των συνταξιούχων σε απλή υπόθεση εργασίας

Δήλωση

του Ευρωβουλευτή Κ. Πουπάκη με αφορμή τις προθέσεις του Υπουργείου Εργασίας για την τρίτη μείωση των Επικουρικών Συντάξεων μέσα σε διάστημα 5 μηνών

Είναι σαφές, πλέον, ότι το Υπουργείο Εργασίας αγνοεί πλήρως τόσο τη σκοπιμότητα ύπαρξης αξιοπρεπών συντάξεων, όσο και την πραγματική αποστολή του θεσμού της Κοινωνικής Ασφάλισης, ταυτίζοντας την όποια συγχώνευση των Επικουρικών Ταμείων με τη μετατροπή της αντίστοιχης σύνταξης σε «φιλοδώρημα». Η διασφάλιση της βιωσιμότητας του Ασφαλιστικού Συστήματος δεν μπορεί να υπονομεύει την ίδια την επιβίωση των συνταξιούχων, δεν πρέπει να αναζητείται μέσα από μια νέα οικονομική αιμμοραγία όλων εκείνων που τόσα χρόνια πλήρωναν με συνέπεια τις εισφορές τους. Κανείς δεν δικαιούται να επιδίδεται σε «ασκήσεις επί χάρτου» πάνω στην αξιοπρέπεια των συνανθρώπων μας.

Το αρμόδιο Υπουργείο, χωρίς καμία (συν)αίσθηση κοινωνικής δικαιοσύνης και αποτελεσματικότητας, χωρίς καμία αναπτυξιακή αντίληψη αντιμετωπίζει για μια ακόμη φορά το κορυφαίο αυτό ζήτημα με τη γνωστή και καταστροφική συνταγή των συνεχών οριζόντιων περικοπών. Η ρίζα, όμως, του προβλήματος παραμένει και αν δεν καταπολεμηθεί θα δημιουργήσει νέους κινδύνους επώδυνων μειώσεων και στις κύριες συντάξεις.

Την ώρα που όλοι αναγνωρίζουν ότι ο φαύλος κύκλος της ύφεσης, η ραγδαία αύξηση της ανεργίας και η συρρίκνωση των μισθών έχουν πλήξει σημαντικά τα Ασφαλιστικά Ταμεία, δεν γίνεται ούτε λόγος για την τόνωση της αγοράς εργασίας, την ενίσχυση της υγιούς μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας και τη διαφύλαξη των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας. Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί, ελέω και εφεδρείας, αποδυναμώνονται όταν η εισφοροδιαφυγή σημειώνει αλλεπάλληλα «ρεκόρ» και η «μαύρη εργασία» επεκτείνεται σε κάθε εργασιακό χώρο, στερώντας σημαντικούς πόρους από τον «κορβανά» της Κοινωνικής Ασφάλισης.

Το Ασφαλιστικό Σύστημα έχει πέσει κατ’ εξακολούθηση «θύμα» της προχειρότητας, της αναλγησίας, των άστοχων και στυγνών αριθμοκεντρικών προσεγγίσεων της διετούς διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Η αναπτυξιακή και κοινωνικά δίκαιη μεταρρύθμισή του προϋποθέτει ένα άλλο μείγμα πολιτικής και απαιτεί τη μέγιστη δυνατή κοινωνική νομιμοποίηση, ενώ σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί έργο μιας «μεταβατικής κυβέρνησης ειδικού σκοπού» όπως η σημερινή.   

Ν.Δ.: ΕΚΤΟΣ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΩΝ ΟΣΟΙ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΑ

Σχετικά με το θέμα της διεκδίκησης αναδρομικών από νυν ή πρώην βουλευτές, ο εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, κ. Γ.Μιχελάκης δήλωσε πως η παράταξη του εχει ξεκαθαρίσει εξ αρχής τη θέση της πάνω στο θέμα και με απόφαση του προέδρου της Ν.Δ., Αντώνη Σαμαρά, «κανένας δεν θα...

είναι υποψήφιος στις επικείμενες βουλευτικές εκλογές εάν δεν προχωρήσει προηγουμένως στις νομικές εκείνες διαδικασίες με τις οποίες θα παραιτείται επίσημα και οριστικά από τη διεκδίκηση αναδρομικών». Όπως τόνισε ο κ. Μιχελάκης, "είναι βασική και απαραίτητη προϋπόθεση για κάθε ένα που θέλει να συμπεριληφθεί στους εκλογικούς συνδυασμούς της Νέας Δημοκρατίας".

Για πόσο επιτέλους θα συνεχιστεί αυτή η ανωμαλία;

Η χώρα, πτωχευμένη, καθημαγμένη και ταπεινωμένη, ζει μια από τις πλέον ανώμαλες περιόδους της Ιστορίας της.

Τουλάχιστον το 85% του λαού έχει απορρίψει το ΠΑΣΟΚ, αλλά αυτό συνεχίζει να κυβερνά!

Μπορούμε επιτέλους να πληροφορηθούμε τους πραγματικούς λόγους για τους οποίους επιβλήθηκε ο σχηματισμός της παρούσας κυβέρνησης;

Πάει πάνω από ένας μήνας από την πανηγυρική ανακοίνωσή της και κοντεύουν δύο μήνες από τις αποφάσεις της 27ης Οκτωβρίου.

Στο διάστημα αυτό ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΤΙΠΟΤΕ!

Δεν έχει αλλάξει τίποτε, δεν έχει δημιουργηθεί ούτε μια αχτίδα φωτός, δεν φαίνεται στον ορίζοντα καμιά προοπτική ανάκαμψης.

Ακόμη οργανώνονται συσκέψεις για τον… καλύτερο συντονισμό της, για το πώς θα προχωρήσουν οι (στοιχειωμένες) συγχωνεύσεις δημοσίων φορέων, για το πώς θα απορροφηθούν τα κοινοτικά κονδύλια, για το πώς θα έλθουν επενδύσεις.

Δεν έχουμε πληροφορηθεί – και επομένως μάλλον δεν έχει γίνει κάτι – σχετικά με τις δραστηριότητες που αναπτύσσει προς τις παραπάνω κατευθύνσεις ο «πρωθυπουργός της ανάγκης».

Οι ίδιοι άνθρωποι που συσκέπτονταν και ξανασυσκέπτονταν επί προηγούμενης κυβέρνησης, συνεχίσουν να συναντιούνται και να συνεδριάζουν και επί της νέας κυβέρνησης.

Το εξωφρενικό είναι ότι το παραδέχονται και οι ίδιοι!

Έφθασαν στο σχιζοφρενικό σημείο να ζητούν να… τους ανασχηματίσει ο κ. Παπαδήμος!

Πρώτα η κ. Διαμαντοπούλου με άρθρο της, μετά ο κ. Παπαϊωάννου, μιλώντας στον Ν. Χατζηνικολάου, μας πληροφόρησαν ότι ο πρωθυπουργός πρέπει να αποκτήσει το δικαίωμα να ανασχηματίσει την κυβέρνησή του!

Και αφού είναι έτσι, γιατί ο κ. Παπαϊωάννου δεν ανασχημάτισε μόνος του τον εαυτό του – δια της παραιτήσεως – όταν ο Βλαστός βρέθηκε ένοπλος μέσα στις φυλακές, ενώ παράλληλα αποκαλύφθηκε πως (μέσα στις φυλακές) έχουν αναπτυχθεί συμμαχίες μεταξύ του κοινού εγκλήματος και της τρομοκρατίας;

Και επιτέλους, χρειαζόταν να μπουν (πενήντα άτομα) σε μια κυβέρνηση, προκειμένου να… βγουν;

Δεν ήσαν δηλαδή οι εξυπνότεροι, οι τελειότεροι και οι αποτελεσματικότεροι;

Τότε γιατί μπήκαν; Τότε γιατί ο κ. Παπαδήμος τους αποδέχθηκε;

Ο ίδιος, βέβαια, έχει φορέσει κάτι τεράστια ροζ γυαλιά και τους βλέπει όλους άψογους!

Το έγραψε και στο πρωθυπουργικό μπλογκ, προσπαθώντας να ανακαλύψει μερικά από τα επιτεύγματα των πρώτων τριάντα ημερών του στον πρωθυπουργικό θώκο.

Όπως μας ενημερώνει, «στις πρώτες 30 ημέρες επιτεύχθηκαν σημαντικά πράγματα» - όταν ακούς να χρησιμοποιείται η λέξη «πράγματα», καταλαβαίνεις για τι είδους «πράγματα» θα ενημερωθείς.

Και ποια είναι αυτά τα «πράγματα»;

Κατ’ αρχήν, σύμφωνα με τον πρωθυπουργό, «πράγμα» είναι η ίδια η ύπαρξη της κυβέρνησης.

«Πράγμα» είναι επίσης η εκταμίευση της έκτης δόσης – η οποία, αν καταλάβαμε καλά δεν εκταμιευόταν επί μιας κυβέρνησης που δεν έκανε τίποτε και εκταμιεύεται επί μιας κυβέρνησης που επίσης δεν κάνει τίποτε.

«Πράγμα» είναι και η ψήφιση του προϋπολογισμού – λες και υπήρχε περίπτωση να μην ψηφίσουν οι βουλευτές των κομμάτων που λαμβάνουν μέρος στον κυβερνητικό συνασπισμό.

Ο ίδιος ο προϋπολογισμός, βέβαια, δεν είναι και πολύ… «πράγμα», διότι «εφόσον υλοποιηθεί θα αλλάξει ουσιαστικά τη δημοσιονομική εικόνα της χώρας και θα θέσει τις βάσεις για μια σταδιακή ανάκαμψη από το επόμενο έτος».

Επομένως, εφόσον δεν υλοποιηθεί, δεν είναι και πολύ… πράγμα!

Επίσης, ένα άλλο «πράγμα» είναι και το γεγονός ότι «η  κυβέρνηση προχωρά αποτελεσματικά στην εφαρμογή των μέτρων που περιέχονται στο πρόγραμμά της».

Συγγνώμη, αλλά μπορούμε να μάθουμε τι περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα της κυβέρνησης;

Μήπως η ακόμη βαθύτερη ύφεση; Μήπως τα καινούργια ταξίδια του υπουργού Ανάπτυξης στη Γερμανία προς άγραν επενδυτών που δεν έρχονται ποτέ;

Μήπως τα μειωμένα έσοδα και οι αυξημένες δαπάνες;

Η ανεργία, μήπως;

Και τι ακριβώς εννοούσε ο πρωθυπουργός κατά την ομιλία του στο Συνέδριο του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου όταν μιλούσε περί επιτάχυνση της απορρόφησης του ΕΣΠΑ;

Υπάρχει κάποια επιτάχυνση και δεν την έχουμε πληροφορηθεί;

Και τι θα πει «επιτάχυνση»; Υπήρχε κάποια ταχύτητα και αυτή αυξήθηκε;

Και τι εννοεί ο κ. Παπαδήμος όταν λέει πως «τα πραγματικά εισοδήματα θα σταθεροποιηθούν, καθώς δεν αναμένονται περαιτέρω μειώσεις των ονομαστικών μισθών και συντάξεων ούτε και αυξήσεις φορολογικών συντελεστών»;

Δηλαδή η μέχρι τούδε μείωση των εισοδημάτων και η αύξηση των φόρων δεν έχουν δημιουργήσει κανένα πρόβλημα και επομένως όλα καλά;

Και πώς θα ελέγξει τις δαπάνες του κράτους όταν η ύφεση φέρνει ανεργία και το κράτος αναγκάζεται να χρηματοδοτεί συνεχώς τον ΟΑΕΔ για να είναι σε θέση να καταβάλει τα επιδόματα ανεργίας;

Ο κ. Παπαδήμος οφείλει μια απάντηση στο ερώτημα: Γιατί δέχθηκε το σύνολο των αποτυχημένων της προηγούμενης κυβέρνησης;

Και όλοι όσοι αγωνιούν μήπως υπονομευτεί η παρούσα κυβέρνηση – πώς να υπονομεύσεις κάποιον που κάθεται ακίνητος; - οφείλουν επίσης να μας πουν ως πού θα φθάσει αυτή η απίστευτη φαρσοκωμωδία.

Υποτίθεται ότι εκλογές δεν έγιναν για να μην υπάρξουν καθυστερήσεις και για να προχωρήσουν γρήγορα τα «πράγματα»!

Φυσικά, όπως οποιοσδήποτε λογικός άνθρωπος μπορούσε εύκολα να προβλέψει, τα «πράγματα» δεν προχώρησαν καθόλου.

Αν δεν κάνω λάθος, οι εκλογές μπορούσαν να είχαν διεξαχθεί ως τις 4 Δεκεμβρίου και να είχαμε ήδη μια κυβέρνηση με λαϊκή εντολή και πολιτική ευθύνη και όχι αυτήν την «ακίνητη ανωμαλία»!

Διότι ανωμαλία είναι να συνεχίζει να κυβερνά τη χώρα ένα κόμμα που δεν εγκρίνει το 90% σχεδόν του ελληνικού λαού.