Τετάρτη 13 Ιουνίου 2012

Ο δωδεκάλογος της Νέας Δημοκρατίας για ασφάλεια και λα-θρομετανάστευση


« Η Ασφάλεια του Πολίτη είναι προϋπόθεση για μια Δημοκρατία!
Δεν υπάρχει «Πόλη», δηλαδή οργανωμένη κοινωνία, χωρίς να μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια των ανθρώπων της, των «πολιτών» της.
Και δεν υπάρχει «ελεύθερη πόλη», αν δεν μπορεί να προστατεύει τους πολίτες της από το φόβο.
Το αντίθετο της Ασφάλειας του πολίτη είναι ο Φόβος!
Κι όταν δεν υπάρχει Ασφάλεια, κυριαρχεί ο Φόβος», υπογράμμισε χθες ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, κ.Αντώνης Σαμαράς  και συνέχισε τονίζοντας: «Το πρόγραμμά μας προβλέπει 12 βήματα – ένα δωδεκάλογο – μέτρων που μπορούν να γίνουν αμέσως μετά τις εκλογές και το επόμενο διάστημα. Για να αλλάξει όλη η εικόνα της χώρας. Για να αλλάξει το πόσο ασφαλής νιώθει ο κάθε πολίτης. Για να αλλάξει η ψυχολογία των πολιτών, αλλά και για να περιοριστεί ασφυκτικά η δράση των παρανόμων.
* Πρώτον, να αλλάξει η νομοθεσία, η ποινική μεταχείριση, αλλά και το δικονομικό πλαίσιο για τη σύλληψη και καταδίκη ενός κακοποιού. Να φέρουμε τους κανόνες που υπάρχουν παντού αλλού στην Ευρώπη! Αυτή τη στιγμή, υπάρχουν κουκουλοφόροι που συλλαμβάνονται κατά τη διάρκεια ταραχών στην Αθήνα, βρίσκονται πάνω τους μολότοφ, οι ίδιοι στα δικαστήρια το αρνούνται, ισχυρίζονται ότι «περνούσαν τυχαία», και οι… αστυνομικοί τους τα «φόρτωσαν» κι αφήνονται ελεύθεροι λόγω αμφιβολιών!
Ύστερα από μερικούς μήνες, όταν κάποιοι ξαναπιάνονται υπό τις ίδιες συνθήκες σε άλλη πόλη, πάλι κουβαλώντας μολότοφ, πάλι ισχυρίζονται ότι ήταν «τυχαίοι περαστικοί» και τάχα τους τα «φόρτωσαν» οι αστυνομικοί και ξαναφήνονται ελεύθεροι.
Αυτό δικονομικά είναι απίθανο να συμβεί οπουδήποτε αλλού. Στην Ελλάδα όμως συμβαίνει!
Η φωτογράφηση κατά τη διάρκεια τέτοιων επεισοδίων, πρέπει να επιτρέπεται. Για να βιντεοσκοπηθεί και η δράση ενός τέτοιου ατόμου και η στιγμή της σύλληψης και η στιγμή της αποκάλυψης του προσώπου του. Όπως ακριβώς νομοθετημένα ισχύει παντού αλλού. Δεν μπορεί να έχει δικαίωμα καθένας να μαγνητοσκοπεί διαδηλώσεις για δικούς του λόγους, αλλά όχι η ίδια η αστυνομία κατ’ εντολήν και με τις εγγυήσεις των δικαστικών αρχών, για να παραπέμπει τους παραβάτες στη δικαιοσύνη.
Μεταξύ άλλων για να προστατευθεί και ο ίδιος ο κατηγορούμενος από κρούσματα αστυνομικής βίας. Αν γνωρίζει ο αστυνομικός ότι μαγνητοσκοπείται και το περιστατικό και η σύλληψη, θα «συγκρατηθεί» και ο ίδιος πολύ περισσότερο.
* Δεύτερον, χρήση μεθόδων αστυνόμευσης που δεν θέτουν σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές. Η αντιμετώπιση βίαιων ατόμων, όπως το λεγόμενο «μαύρο μπλόκ» των διαδηλώσεων και οι ομάδες κουκουλοφόρων, είναι, από επιχειρησιακή άποψη, τελείως διαφορετικό πρόβλημα απ’ ό,τι όλοι οι υπόλοιποι διαδηλωτές, οι οποίοι είναι κατά κανόνα ήρεμοι.
Με τα βίαια άτομα, εκτός από τη καταγραφή της εικόνας, πρέπει να υπάρχει και τρόπος να τους «συγκρατήσει» η αστυνομία, να τους ηρεμήσει και να τους συλλάβει, χωρίς να τεθεί σε κίνδυνο η ζωή ούτε των ίδιων, ούτε βέβαια των αστυνομικών.
Το πρόβλημα το έχουν λύσει όλες σχεδόν οι άλλες αστυνομίες του κόσμου με υδροφόρα οχήματα εφοδιασμένα με ειδικό μηχάνημα εκτόξευσης νερού υπό πίεση. Αυτό μπορεί να επιτρέψει τη σύλληψη χωρίς χρήση βίας. Όπως γίνεται σε πολλές άλλες δημοκρατικές χώρες. Κι αυτό επίσης προστατεύει την ασφάλεια όλων, ιδιαίτερα των διαδηλωτών.
Ενώ ταυτόχρονα επιτρέπει να εξουδετερώνονται αμέσως και επί τόπου οι φωτιές – από μολότοφ στους δρόμους, αλλά και οι εμπρησμοί κτιρίων - πριν πάρουν επικίνδυνες διαστάσεις.
Αν υπήρχαν τέτοια υδροφόρα οχήματα επί τόπου, δεν θα θρηνούσαμε τα θύματα της «Marfin»! Και δεν θα έμεναν ασύλληπτοι οι δράστες εγκληματίες…
* Τρίτον, να επανέλθει ο αστυνομικός στη γειτονιά. Με πεζή περιπολία, περισσότερα από ένα άτομα και με οχήματα. Για γρήγορη πρόσβαση σε σημεία όπου χρειάζεται να παρέμβει η αστυνομία. Αυτό σημαίνει τρία πράγματα:
-- Πρώτον, να απελευθερωθεί η αστυνομία από γραφειοκρατικές εργασίες που δεν έχουν σχέση με την ασφάλεια, όπως η επίδοση κλήσεων κλπ. Έτσι θα απελευθερωθεί προσωπικό για ενεργό αστυνόμευση.
-- Δεύτερο, να ενοποιηθούν τα μηχανοκίνητα σώματα της αστυνομίας, με εσωτερικό καταμερισμό ανάμεσά τους και με αλληλοκάλυψη. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν τρία σώματα: οι παλιοί ΖΗΤΑδες, η ΔΕΛΤΑ και η ΔΙΑΣ. Κάθε φορά που έρχεται ένας υπουργός δημιουργεί κι ένα καινούργιο σώμα, ενώ αποδυναμώνει τα προηγούμενα, χωρίς να τα καταργεί, αλλά και χωρίς να τα ενσωματώνει σε ενιαίο σχεδιασμό.
-- Τρίτο, να υπάρξουν, ειδικά για τα μεγάλα αστικά κέντρα, ελικόπτερα της αστυνομίας με δυνατότητες βιντεοσκόπισης περιστατικών. Ώστε ο δράστης κάθε εγκληματικής πράξης, από ληστεία τράπεζας μέχρι τρομοκρατικής ενέργειας, να ξέρει ότι δύσκολα θα ξεφύγει, αφού θα καταγράφεται από ψηλά η διαφυγή του, θα βιντεοσκοπείται και θα καθοδηγούνται τα οχήματα στο έδαφος να τον καταδιώξουν. Όπως ακριβώς γίνεται στις μεγάλες πόλεις της Ευρώπης, του εξωτερικού.
* Τέταρτον: να ενοποιηθούν και να ενισχυθούν οι διευθύνσεις κατά του οργανωμένου εγκλήματος, που συνήθως έχει πολλά «πρόσωπα», ασχολείται με πολλές και διαφορετικές έκνομες δραστηριότητες, ενώ η δίωξή του έχει ανατεθεί σε ξεχωριστές διευθύνσεις που δεν συντονίζονται και συχνά δεν συνεννοούνται μεταξύ τους.
Εδώ πρέπει να υπάρξει και αλλαγή των κανόνων εμπλοκής της αστυνομίας. Άλλους κανόνες εμπλοκής έχει ο αστυνομικός της γειτονιάς, άλλους αυτός που αποκαθιστά την τάξη στις διαδηλώσεις και εντελώς διαφορετικούς αυτός που διώκει τους εμπόρους ναρκωτικών ή τη διακίνηση πορνείας ή τα ποικίλα κυκλώματα «νονών» και εκβιαστών.
* Πέμπτον, να αλλάξει ολόκληρη η ποινική αντιμετώπιση. Αυτή τη στιγμή η κακώς εννοούμενη «επιείκεια» έχει οδηγήσει στην ατιμωρησία. Οφείλουμε να εξετάσουμε, ένα προς ένα, τα σοβαρά αδικήματα, ώστε όσοι κρίνονται ένοχοι να μένουν στη φυλακή για επαρκή χρόνο. ‘Όπως γίνεται σε άλλες ευνομούμενες δημοκρατίας.
Σήμερα, επειδή η κοινωνία γνωρίζει ότι θα «εισπράξουν» σχετικά μικρή ποινή και θα μείνουν στη φυλακή ακόμα λιγότερο, υπάρχει απροθυμία των μαρτύρων να καταθέσουν εναντίον τους. Γιατί οι μάρτυρες φοβούνται ότι σύντομα οι εγκληματίες θα είναι ελεύθεροι και θα εκδικηθούν όσους τους έβαλαν στη φυλακή.
Επίσης, να επεκταθεί το πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων και στο χώρο ολόκληρου του οργανωμένου εγκλήματος, πέραν της τρομοκρατίας.
* Έκτον, να αποσυμφορηθούν οι φυλακές. Σήμερα, πολλοί απ’ όσους καταδικάζονται αφήνονται ελεύθεροι, γιατί δεν υπάρχει χώρος να εκτίσουν τις ποινές τους! Πρώτο βήμα, να απελαθούν οι αλλοδαποί κατάδικοι, που μπορούν να εκτίσουν τις ποινές τους στις χώρες προέλευσής τους, μετά από διακρατική συμφωνία υπό την αιγίδα και με τη στήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ταυτόχρονα, να λειτουργήσουν αμέσως τα έτοιμα σωφρονιστικά καταστήματα, που υπάρχουν στην Ελλάδα, αλλά παραμένουν ανενεργά.
Και να αλλάξει ολόκληρος ο κώδικας των φυλακών. Με στόχο να σπάσουν τα κυκλώματα που τις ελέγχουν. Και να προστατευθούν, η ζωή και τα δικαιώματα των φυλακισμένων. Που σήμερα κινδυνεύουν από τους συγκρατουμένους τους. Αυτό πρέπει να σταματήσει. Μαζί χρειάζονται και ειδικά μέτρα για να σπάσει το κύκλωμα της όποιας «συνδιαλλαγής» μεταξύ φυλάκων και φυλακισμένων.
* Έβδομο, να αντιμετωπιστεί και η λεγόμενη «χαμηλή εγκληματικότητα». Δεν είναι λιγότερο σοβαρή, αν και την έχουμε συνηθίσει περισσότερο, τη θεωρούμε κομμάτι της καθημερινότητάς μας και συχνά τείνουμε να την αγνοούμε.
Αλλά η χαμηλή εγκληματικότητα συχνά αποτελεί τον «προπομπό» της βαριάς. Για παράδειγμα, όταν μια ολόκληρη περιοχή καταλαμβάνεται από μεμονωμένους χρήστες ναρκωτικών, που μέρα-μεσημέρι παίρνουν τη δόση τους σε κοινή θέα, ή παρενοχλούν τους περαστικούς με οποιοδήποτε τρόπο, αυτό θα φέρει λίγο αργότερα μικρο-συμμορίες κι ύστερα οργανωμένες συμμορίες. Μέχρι που να γίνει όλη η περιοχή πλήρως ανεξέλεγκτη από τις Αρχές και ανυπόφορη για τους κατοίκους.  
Οι διαφορετικές βαθμίδες παραβατικής συμπεριφοράς θα αντιμετωπίζονται από διαφορετικές μονάδες της τάξης, με διαφορετικά μέσα και με διαφορετικούς κανόνες, αλλά η εξουδετέρωση της χαμηλής εγκληματικότητας δεν θα παραμεληθεί. Αυτό σημαίνει ότι θα απομακρυνθούν οι χρήστες ναρκωτικών από διάφορα σημεία των αστικών κέντρων, που σήμερα τα έχουν «καταλάβει».
Βέβαια, θα αντιμετωπίζονται ως άρρωστοι, γιατί είναι άρρωστοι! Αλλά δεν θα υπάρξει αποποινικοποίηση για τους μη εξαρτημένους χρήστες.
Άλλωστε, δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι πολύ συχνά οι χρήστες γίνονται «βαποράκια» για να εξασφαλίσουν τη δόση τους.
Η Πολιτεία έχει χρέος, όχι μόνο να φροντίσει ανθρώπους που νοσούν σοβαρά, αλλά και να τους εμποδίσει να μεταδώσουν την «πάθησή» τους σε άλλους, συνήθως ανήλικα παιδιά.
Αυτό το φαινόμενο έξω ή γύρω από σχολεία να τριγυρνάνε χρήστες, να πλησιάζουν μαθητές μετά το σχόλασμα και η αστυνομία να μην κάνει τίποτε, θα σταματήσει.
* Όγδοο, να υπάρξει δόγμα εσωτερικής ασφάλειας, που θα αρχίζει από τις απειλές κατά της δημόσιας ασφάλειας και την ιεράρχησή τους, μέχρι τους μηχανισμούς προληπτικής και κατασταλτικής αντιμετώπισής τους σε βάθος χρόνου. Από την τρομοκρατία - εγχώρια και εισαγόμενη, «τυφλή» ή «στοχευμένη» - μέχρι τις απαγωγές αθώων και τη δολοφονία τους για εμπορία οργάνων, ή το απλό έγκλημα. Όλα αυτά πρέπει να αντιμετωπίζονται πριν υπάρξουν και για να μην θρηνήσουμε θύματα. Εδώ πρέπει να φέρουμε στην Ελλάδα τα αντίστοιχα δόγματα εσωτερικής ασφαλείας της Ευρώπης. Προσαρμοσμένα στις δικές συνθήκες, ασφαλώς…
Να γίνουμε Ευρώπη και στο θέμα της Ασφάλειας!
* Ένατο, ερχόμαστε τώρα στη λαθρομετανάστευση, γιατί ως τώρα μιλήσαμε για την εγκληματικότητα γενικά. Οι λαθρομετανάστες δεν είναι απλώς «οικονομικοί μετανάστες». Είναι άτομα που μπήκαν στη χώρα παράνομα. Παραβίασαν, ήδη, τη νομοθεσία. Και, αν ανεχθούμε αυτή την παρανομία, ή την επιβραβεύσουμε ακόμα, νομιμοποιώντας την παρουσία τους ή δίνοντάς τους δικαιώματα να φέρουν και …συγγενείς τους, τότε μόνοι μας καταργούμε την έννομη τάξη στη χώρα μας. Και τους ενθαρρύνουμε να φέρουν κι άλλους.
Πρώτο βήμα η καλύτερη φύλαξη των συνόρων, ιδιαίτερα των χερσαίων συνόρων, απ’ όπου εισέρχονται καθημερινά πάνω από 300 άτομα πλέον. Μόνον από τον Έβρο…
Καλύτερη φύλαξη των συνόρων, σημαίνει και φυσικά εμπόδια (φράχτης) και χρήση τεχνολογίας (υπέρυθρες κάμερες που τους εντοπίζουν πριν έλθουν και ενημερώνουν, τόσο τις τουρκικές αρχές, όσο και τις δυνάμεις της FRONTEX κλπ.), αλλά και ενίσχυση της ευρωπαϊκής συνεργασίας και της δικαιοδοσίας της ίδιας της FRONTEX.
Σήμερα, τα «καραβάνια των απελπισμένων» περνάνε τα σύνορα κι ύστερα προωθούνται στην Αθήνα ή σε άλλες πόλεις μας, όπου στοιβάζονται κοντά σε άλλους συμπατριώτες τους και, στη συνέχεια, ασχολούνται με το παραεμπόριο, ή προσπαθούν να φύγουν παράνομα για άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Όπου, όταν συλλαμβάνονται, επιστρέφουν στην Ελλάδα. Και όχι στις χώρες προέλευσής τους (λόγω της Συμφωνίας Δουβλίνο-ΙΙ). 
* Δέκατο, η δημιουργία κέντρων φιλοξενίας- φύλαξης των λαθρομεταναστών, όπου θα διοχετεύονται σε πρώτη φάση όσοι καινούργιοι περνάνε τα σύνορα, κι όσοι συλλαμβάνονται για αδικήματα στις πόλεις. Αυτό που γίνεται σήμερα, να πιάνονται για μικρο-παραπτώματα, ή για σοβαρότερα εγκλήματα και να αφήνονται… ελεύθεροι για να τα επαναλάβουν, θα σταματήσει. Στα κέντρα φύλαξης, που θα δημιουργηθούν και θα συντηρούνται με κοινοτικά κονδύλια έξω από τον αστικό ιστό των πόλεων, θα οδηγούνται και θα παραμένουν ως τον μαζικό επαναπατρισμό τους, για διάστημα που δεν θα διαρκεί πάνω από τρείς μήνες. 
* Ενδέκατο, μεγάλη ευρωπαϊκή πρωτοβουλία από τις χώρες του ευρωπαϊκού νότου, για να υπάρξει ενιαία πολιτική ασύλου και ενιαία πολιτική μαζικού επαναπατρισμού των λαθρομεταναστών. Αυτό είναι απαραίτητο γιατί πολλές από τις χώρες προέλευσής τους δεν τους δέχονται ή δεν τους αναγνωρίζουν ως δικούς τους υπηκόους. Χώρια που οι ίδιοι, πολλές φορές, καταστρέφουν τα επίσημα ταξειδιωτικά τους έγγραφα ή δεν διαθέτουν καθόλου ταξειδιωτικά έγγραφα!
Εδώ, λοιπόν, χρειάζεται η διπλωματική πίεση εκ μέρους ολόκληρης της Ευρώπης για να επαναπατρισθούν στις χώρες προέλευσής τους.
Όπως απαιτείται και η πίεση της Ευρώπης συνολικά. Ώστε να μην τους δίνουν διέξοδο οι «ενδιάμεσες χώρες» – όπως η Τουρκία ώσπου να φθάσουν στα ευρωπαϊκά σύνορα. Δηλαδή στην Ελλάδα.
Πρέπει να ξεκαθαρίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση τα πράγματα με την Τουρκία. Δεν μπορεί να κατηγορεί την Ελλάδα για την αθρώα εισροή λαθρομεταναστών, όταν γνωρίζει ότι τους στέλνει στην Ελλάδα, δηλαδή σε ευρωπαϊκό έδαφος, η Τουρκία. Κι εδώ υπάρχει ένα ισχυρό όπλο: να μπει επιτέλους ως όρος στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία…
Εδώ, επομένως, χρειάζεται η πολιτική πίεση και το βάρος ολόκληρης της Ευρώπης.
Για να επιτύχουμε τέτοιο συντονισμό και να φτάσουμε σύντομα σε ενιαία Ευρωπαϊκή πολιτική, έχω αρχίσει ήδη επαφές με ηγέτες – πρωθυπουργούς και Προέδρους – όλων των χωρών του Ευρωπαϊκού Νότου: Από την Πορτογαλία και την Ισπανία, μέχρι την Ιταλία και τη Μάλτα και την Κύπρο.
* Δωδέκατο, χτύπημα και στο παραεμπόριο, που είναι το κύριο μέσο με το οποίο προσπορίζονται τα προς το ζην, πολλές εκατοντάδες χιλιάδες λαθρομεταναστών.
Για την ακρίβεια, Πόλεμος στο παρά-εμπόριο», που σκοτώνει καθημερινά το νόμιμο εμπόριο. Για να πειστούν οι λαθρομετανάστες ότι δεν έχουν δυνατότητα να βγάζουν μεροκάματα. Οπότε θα αξιοποιήσουν ευκολότερα τα κίνητρα για τον οικειοθελή επαναπατρισμό τους.
Γενικά η διαδικασία ασύλου θα επισπευσθεί, ώστε να ξεκινήσει ο επαναπατρισμός άμεσα. Και θα σταματήσουν οι συνεχείς αιτιάσεις κατά της Ελλάδας στο εξωτερικό, πότε γιατί δεν τους δίνουμε άσυλο, πότε γιατί τους στοιβάζουμε υπό απάνθρωπες συνθήκες.
Στα κέντρα φύλαξης θα έχουν πολύ καλύτερες και ελεγχόμενες συνθήκες διαβίωσης. Ενώ σε ό,τι αφορά το άσυλο, θα εφαρμόζουμε τους κανόνες άλλων ευρωπαϊκών κρατών – που θα ζητήσουμε να γίνουν ενιαίοι για όλη την Ευρώπη –  και που είναι πολύ αυστηροί.
Όλα αυτά θα διευκολύνουν, από κάθε πλευρά, το μαζικό επαναπατρισμό τους.
Μαζί με την άμεση κατάργηση του Νόμου Ραγκούση, που κατέστησε την Ελλάδα μαγνήτη προσέλκυσης παράνομων μεταναστών, όλα αυτά τα μέτρα θα στείλουν πολύ σαφές και αποφασιστικό μήνυμα παντού: και εντός της χώρας, στους λαθρομετανάστες που βρίσκονται ήδη εδώ, και σε εκείνους που θέλουν να έλθουν στο μέλλον:
Οι μέρες της ασυδοσίας τελείωσαν! Όσοι έρχονται θα επαναπατρίζονται! Όσοι πιάνονται θα επαναπατρίζονται! Όσοι θέλουν να φύγουν μόνοι τους, θα ενισχύονται και θα ενθαρρύνονται. Κι όσοι περιμένουν να διαφύγουν προς τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες καλύτερα να το ξεχάσουν και να σκεφθούν κι εκείνοι τον επαναπατρισμό τους.
Επίσης, η υπόλοιπη Ευρώπη θα λάβει το μήνυμα ότι η Ελλάδα έπαψε να είναι «ξέφραγο αμπέλι» και ότι πρέπει να στηριχθεί,  ώστε να επαναπατρίσει τους λαθρομετανάστες της. Κι έτσι θα ενισχύσουμε την πολύτιμη ιδέα, ότι τα ελληνικά σύνορα είναι στην ουσία ευρωπαϊκά σύνορα.»

* Γίνεται πλέον και γραφικός

ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΑ ΣΠΟΤ ΝΔ

ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΝΔ

Παρασκευή 8 Ιουνίου 2012

Τα γύρισε τώρα για το Μνημόνιο μπροστά στους πρεσβευτές του G20 ο cool Αλέξης!


Μετά την ψυχρολουσία που υπέστη στο εξωτερικό, όταν επιχείρησε να συναντήσει τον πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας Φρ. Ολάντ και τον ηγέτη των Σοσιαλδημοκρατών της Γερμανίας Φ. Στάινμαγερ, ο Αλέξης Τσίπρας δέχτηκε δεύτερη ήττα, και μάλιστα εντός έδρας.
Στην εκδήλωση που διοργάνωσε  στο Ζάππειο Μέγαρο για να παρουσιάσει το κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ στους πρέσβεις των 20 πλουσιότερων χωρών του πλανήτη, οι μεγάλες δυνάμεις, κυρίως αυτές που συνδέονται με τη χρηματοδότηση της Ελλάδος, όπως οι ΗΠΑ και η Γερμανία, εκπροσωπήθηκαν στο κατώτερο διπλωματικό επίπεδο.
 Παντελώς αγνόησαν την πρόσκλησή του χώρες όπως το Μεξικό, που ηγείται αυτή την περίοδο του G20, η Αυστραλία και η Ινδονησία, ενώ χαμηλή εκπροσώπηση υπήρξε από τις πρεσβείες της Γαλλίας, της Βρετανίας, της Ιαπωνίας, του Καναδά, της Κίνας, της Νότιας Αφρικής και της Ιταλίας.
Αντίθετα, άμεση ήταν η ανταπόκριση, με εκπροσώπηση σε επίπεδο πρεσβευτών, χωρών της Λατινικής Αμερικής, όπως η Βραζιλία και η Αργεντινή, η οποία στο παρελθόν έχει βιώσει τον εφιάλτη του ΔΝΤ, καθώς επίσης της Κορέας, της Ρωσίας, της Τουρκίας, της Φινλανδίας, της Ισπανίας και της Κύπρου. Σημειωτέον ότι στην εκδήλωση παρέστησαν και εκπρόσωποι χωρών που δεν μετέχουν στο κλαμπ των ισχυρών οικονομιών του πλανήτη, όπως οι Δανία, Φινλανδία, Κύπρος, Ολλανδία, Ισπανία.
 Στην παρέμβασή του ο Αλ. Τσίπρας επιχείρησε εξωραϊσμό του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ, θέλοντας με τον τρόπο αυτό να καθησυχάσει τους ξένους ως προς τις προθέσεις του κόμματός του σε περίπτωση ανάληψης της διακυβέρνησης της χώρας. Στο πλαίσιο αυτό δεν επανέλαβε τις κορόνες περί καταγγελίας του Μνημονίου, που εκστομίζει από τα προεκλογικά μπαλκόνια.
Αντιθέτως, αφού τόνισε ότι «το πρόγραμμα που έχουμε δεν οδηγεί σε έξοδο από την ευρωζώνη», εν συνεχεία εξήγησε ότι θα επιδιώξει να υπάρξει μια συμφωνημένη λύση με τους εταίρους μας. «Δεν εκβιάζουμε, απλώς θέλουμε να πείσουμε τους εταίρους μας να υπάρξει συμφωνία για αλλαγή του πλαισίου πολιτικής» είπε ο Αλ. Τσίπρας, ενώ, όταν έκλεισαν οι πόρτες και αποχώρησαν οι δημοσιογράφοι για να συζητήσει «ελεύθερα» με τους διπλωμάτες, έστρεψε τα πυρά του κατά των ΜΜΕ της Ελλάδας, επειδή, όπως είπε, διαστρεβλώνουν τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ. «Μας περιγράφουν ως μια δύναμη χάους, που έρχεται να τα τινάξει όλα στον αέρα» φέρεται να είπε μεταξύ άλλων.
 Στη σκιά των σεναρίων που φέρουν τον ΣΥΡΙΖΑ να φλερτάρει με τις επαναληπτικές εκλογές τον Σεπτέμβριο, ο Μανώλης Γλέζος, μιλώντας σε ραδιοφωνικό σταθμό της Κρήτης, έθεσε θέμα αυτοδυναμίας του ΣΥΡΙΖΑ. «Ο ΣΥΡΙΖΑ θα βγει αυτοδύναμη κυβέρνηση» είπε.
Πάντως την ώρα που ο Αλ. Τσίπρας «δαιμονοποιούσε» τα ΜΜΕ, στελέχη του, όπως ο Α. Καλύβης, ομολογούσαν ότι το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι κοστολογημένο με ακρίβεια.

Απλούστευση στην ευρωπαϊκή χρηματοδότηση των ευρωπαϊκών μικρομεσαίων επιχειρήσεων


Η επικεφαλής των ευρωβουλευτών της Νέας Δημοκρατίας,  κα Μαριέττα Γιαννάκου ζητεί για άλλη μια φορά να απλοποιηθεί η διαδικασία ευρωπαϊκής χρηματοδότησης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων: Συγκεκριμένα, η κα Γιαννάκου με ερώτησή της προς την Ευρωπαϊκη΄Επιτροπή υποστήριξε ότι σύμφωνα με την πρόσφατη ειδική έκθεση του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου, το κανονιστικό πλαίσιο των διαρθρωτικών ταμείων, το οποίο χρησιμοποιήθηκε για τη στήριξη των Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων μέσω χρηματοπιστωτικών μέσων, ήταν ακατάλληλο, καθώς δεν ελήφθησαν υπόψη τα ειδικά χαρακτηριστικά των μέσων χρηματοδότησης και του μετοχικού κεφαλαίου που χρησιμοποιήθηκαν και παράλληλα, υπενθύμισε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ότι οι χρηματοπιστωτικοί διαμεσολαβητές συχνά χρέωναν αδικαιλόγητα έξοδα διαχείρισης σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις -αποδέκτες.
Στην απάντησή του, ο αρμόδιος επίτροπος Περιφερειακής Πολιτικής κ.Χαν τόνισε ότι η πρόταση της Επιτροπής για τη μελλοντική πολιτική συνοχής καθορίζει σαφείς κανόνες σχετικά με τα χρηματοδοτικά μέσα. Τα κράτη μέλη ή οι περιφέρειες δύνανται να συνεχίσουν με τα υφιστάμενα χρηματοδοτικά μέσα ή μπορούν να καταρτίσουν νέα ενώ, για τα κράτη μέλη που διαθέτουν μικρότερη πείρα, θα διατίθενται τυποποιημένα χρηματοδοτικά μέσα με προκαθορισμένους όρους και προϋποθέσεις. Μετά το 2013 οι διαχειριστικές αρχές θα συμβάλλουν με κονδύλια κλειστής διάρθρωσης της πολιτικής συνοχής για τα χρηματοδοτικά μέσα στο επίπεδο της ΕΕ.
Η κα Γιαννάκου επιδοκίμασε την πρόταση εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία παρέχει τη δυνατότητα στους φορείς υλοποίησης των χρηματοδοτικών μέσων να μετακυλίουν το κόστος διαχείρισης στα κονδύλια της ΕΕ, καθώς με τον τρόπο αυτό καθίσταται ευκολότερη η χρηματοδότηση των επιχειρήσεων.   Έτσι, σύμφωνα με τον επίτροπο κ. Χαν, η διαδικασία που θα ακολουθείται θα περιλαμβάνει με κατ’ εξουσιοδότηση πράξη εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής μια απλουστευμένη μεθοδολογία που θα βασίζεται στις επιδόσεις για τον υπολογισμό των δαπανών διαχείρισης. Το νομικό πλαίσιο θα περιλαμβάνει διατάξεις που θα αποτρέπουν τις αλληλεπικαλύψεις  μεταξύ δαπανών και τελών που χρεώνονται στους τελικούς δικαιούχους (π.χ. ΜΜΕ), αφενός, και όσων δηλώνονται ως επιλέξιμες για να καλυφθούν από τα κονδύλια της ΕΕ, αφετέρου. Η καταλληλότητα των προτεινόμενου χρηματοδοτικού προϊόντος, συμπεριλαμβανομένων των τυχόν επιβαρύνσεων για τους τελικούς δικαιούχους, θα αναλύεται με την εκ των προτέρων αξιολόγησή του στο επίπεδο του ειδικού χρηματοδοτικού μέσου, αξιολόγηση η οποία θα καταστεί υποχρεωτική για την περίοδο 2014-2020.

Ανάγκη επέκτασης της σύμβασης


Η Νέα Δημοκρατία έχει αναπτύξει ξεκάθαρα τις θέσεις μας για τη ΛΑΡΚΟ.
Το μέλλον της απαιτεί διορατικές αλλαγές, που θα διασφαλίζουν τη βιωσιμότητά της, τις θέσεις απασχόλησης και την ασφαλή λειτουργία της.
Ο αναπληρωτής Τομεάρχης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, επικοινώνησε με τον υπηρεσιακό υπουργό ΠΕΚΑ κ. Τσάλτα και επανέλαβε ότι είναι ανάγκη να επεκταθεί η σύμβαση μίσθωσης των μεταλλευτικών παραχωρήσεων του Δημοσίου στη ΛΑΡΚΟ.
Μία σύμβαση, διάρκειας 36 ετών, η οποία λήγει στο τέλος του μήνα και η οποία, αν δεν επεκταθεί, θα καταστήσει αδύνατη τη λειτουργία της εταιρείας».