ΩΡΑ ΕΥΘΥΝΗΣ ΩΡΑ ΣΑΜΑΡΑ

Το 1993 ο Αν. Σαμαράς βρέθηκε  μπροστά στο δίλημμα ,τι πρέπει να ιεραρχήσει  και να υπηρετήσει .Το καθήκον απέναντι στην πατρίδα  ( όπως πρέπει να κάνουν όλοι οι πολιτικοί) ή την οικοδόμηση του προσωπικού του πολιτικού προφίλ .Συνειδητά επέλεξε το πρώτο , το πλήρωσε όπως και ο ίδιος είπε, μένοντας πάνω από 10 χρόνια εκτός κεντρικής πολιτικής σκηνής .Την ίδια ωρα που ο πρωταγωνιστής εκείνης της περιόδου ( Κ. Μητσοτάκης )  παρά τις κορώνες του  περί πολέμου από τα  διαπλεκόμενα   παρέμεινε  <<ζωντανός >>πολιτικά, χάρη στην στήριξη του από τα ΜΜΕ των βαρόνων .Μην ξεχνάμε ότι  παρά τους ισχυρισμούς του περί πολέμου από τον κ Αλαφούζο  παραμένει μέχρι και σήμερα ένας εκ των εκλεκτών του καναλιού .
Η επιστροφή του Αν. Σαμαρά  στην κεντρική πολιτική σκηνή , έγινε ανορθόδοξα , με βάση τα ισχύοντα  δεδομένα του ελληνικού πολιτικού  lifestyle .
Την  ώρα που τα καθεστωτικά ΜΜΕ των βαρόνων , προεξοφλούσαν την επικράτηση  της κ. Μητσοτάκη –Κούβελου ο ίδιος επέλεξε να παίξει με τους δικούς του ηθικούς  κανόνες  , με τους κανόνες που επιτάσσει το καθήκον .Μίλησε στην καρδιά του Έλληνα , τον κοίταξε στα μάτια και του ζήτησε να βάλει το χέρι στην καρδιά και να τον αξιολογήσει για την προηγούμενη πολιτική του πορεία  , να τον αξιολογήσει  με βάση την πραγματικότητα και τα γεγονότα  ΄.
800.000 και πλέον Έλληνές κάθε ηλικίας  στήθηκαν στις ουρές για ώρες , για να κάνουν το καθήκον τους όχι απέναντι στον Σαμαρά αλλά απέναντι στην Ελλάδα .
Το  εκλογικό αποτέλεσμα  δεν ήταν απλά η  προσωπική του νίκη , ήταν ήττα των καθεστωτικών ΜΜΕ που προεξοφλούσαν τον θρίαμβο της κ. Μητσοτάκη –Κούβελου ( γιατί αυτό είναι το όνομα της ) , ήταν ήττα του συστήματος που δεν κατόρθωσε να επιβάλλει τον νέο αρχηγό της ΝΔ  και κυρίως ήταν νίκη του λαού .
Στα 2 χρόνια που ακολούθησαν  επέλεξε και πάλι τον δρόμο που επιτάσσει το καθήκον απέναντι στην πατρίδα.
Είπε όχι στο μνημόνιο ,την ώρα που η βαρονία και τα χαιδεμένα της παιδιά ( και εντός ΝΔ )ψιθύριζαν  στο αυτί του Έλληνα , ότι το μνημόνιο είναι ο μόνος δρόμος  που θα τον οδηγούσε ξανά στην γη της επαγγελίας .
Κέρδισε την εμπιστοσύνη των Ευρωπαίων ( παρόλη την προσπάθεια των καθεστωτικών ΜΜΕ να τον παρουσιάσουν ως τον γραφικό της Ευρώπης ).
Φτάσαμε λοιπόν στο σήμερα στο τώρα
Ο Γ. Παπανδρέου  επέλεξε και την ώρα της αποχώρησης του  από την εξουσία ( με αντάλλαγμα την διατήρηση του στην προεδρία του ΠΑΣΟΚ ), να  υπηρετήσει τα διαπλεκόμενα  που τον ανέβασαν στην εξουσία ( να θυμίσω ότι ο Γιωργάκης του 2007 έγινε μέγας πολιτικός που επιβάλλει κανόνες στην Ευρώπη  το 2009 ).
Έφερε την χώρα σε αδιέξοδο , έθεσε σε κίνδυνο την καθημερινότητα του Έλληνα ( μισθοί , συντάξεις  κ.α )
Ο Αν. Σαμαράς βρέθηκε και πάλι στο δίλημμα ,  καταστροφή της Ελλάδος αλλά προσωπικός εκλογικός θρίαμβος ή αγώνας για την αποφυγή του μοιραίου για την πατρίδα.
Επέλεξε το δεύτερο πληρώνοντάς  το ήδη σε δημοσκοπικά ποσοστά .
Η συμμετοχή της ΝΔ στην κυβέρνηση  με τους 2 αντιπροέδρους , στα κρίσιμα υπουργεία Άμυνας και εξωτερικών  ,έστειλε το μήνυμα  στην ντόπια και ξένη βαρονία ότι το ξεπούλημα
 και ο ακρωτηριασμός της Ελλάδος δεν θα περάσει  . Παράλληλα θέτει προ των ευθυνών τους και τους κ Δήμα και Αβραμόπουλο ,θα υπηρετήσουν την πατρίδα ή θα υπακούσουν στις σειρήνες της βαρονίας , μιας βαρονίας που τους διατήρησε ζωντανούς στον πολιτικό χάρτη της  Ελλάδας.
Μαζί σου λοιπόν Αν.Σαμαρά  στον δρόμο που ανοίγεις . Γιατί οι πραγματικοί ηγέτες ανοίγουν  τους δρόμους για να βαδίσει με ασφάλεια το έθνος  και η πατρίδα και δεν περπατούν στους  χρυσοπληρωμένους ( από τον ελληνικό λαό ) ασφάλτους  της  καθεστωτικής βαρωνίας .