ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΚΑΙ ΨΥΧΙΚΟΥ ΣΘΕΝΟΥΣ

Ο πρόεδρος της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς έκανε μία υπέρβαση. Για την ακρίβεια μία υπέρβαση με αμιγώς εθνικό περιεχόμενο. Αποδέχτηκε να στηρίξει μία κυβέρνηση μεταβατική προκειμένου να μη λάβουν διαστάσεις εθνικής καταστροφής για την  Ελλάδα και τον λαό της οι πιέσεις των δάνειων δυνάμεων, δεδομένου ότι ακόμη και αν νομικώς ΔΕΝ έχει αποδειχθεί ότι είναι εφικτή η έξοδος μίας χώρας της ευρωζώνης από το ευρώ, θα ήταν δυνατόν οι δανειστές να μας οδηγήσουν σε πιστωτική ασφυξία. Με ό, τι και αν αυτό συνεπάγεται.
Είναι βέβαιο ότι στην πολύ δύσκολη αυτή απόφαση του Αντώνη Σαμαρά συνέβαλε αποφασιστικώς η σφόδρα δυσμενής θέση στην οποία περιήλθε η χώρα από τις αλλεπάλληλες άστοχες πρωτοβουλίες του παραιτηθέντος πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, με αποκορύφωμα την αδιανόητη εξαγγελία δημοψηφίσματος. Ενός δημοψηφίσματος που, ενώ η ερώτησή του θα είχε αυτονόητη λαϊκή απάντηση, εξερέθισε τους δανειστές μας ως πρωτοφανής πολιτικάντικος ελιγμός και ως δήθεν απάρνηση της προσκόλλησης της Ελλάδας στο ευρωπαϊκό άρμα!
Με τα δεδομένα αυτά θα ήταν παράλογη η μή υποχώρηση του στενά κομματικού συμφέροντος σε μία εθνική επιταγή. Της διαβεβαίωσης ότι η Ελλάδα παραμένει στην Ευρωπαϊκή Ένωση και συνεχίζει να αποτελεί μέλος της ευρωζώνης!
Από την άλλη πλευρά με δεδομένη την μικροψυχία που δυστυχώς κυριαρχεί στο πολιτικό σύστημα και που παρασύρει και μερίδα του εκλογικού σώματος, έχουμε τις εξής περιπτώσεις:
Αν ο Αντώνης Σαμαράς αρνείτο να στηρίξει μία κυβέρνηση συνεργασίας θα κατηγορείτο ότι αδιαφορεί για τη σωτηρία της χώρας αποβλέποντας μόνο στο προσωπικό του συμφέρον. Αν μάλιστα η άρνησή του θα είχε, έστω και μετά από μήνες -και αφού θα είχε βρεθεί άλλη πολιτική λύση- ένα αρνητικό αποτέλεσμα για την ελληνική Οικονομία, οι γνωστοί «παπαγάλοι» θα υλακτούσαν σε βάρος του Σαμαρά κατηγορώντας τον ότι τορπίλισε την εθνική συνεννόηση.
Τώρα που ο Αντώνης Σαμαράς επιτελεί το εθνικό του καθήκον μη αφήνοντας περιθώριο, πρωτίστως, στις δάνειες δυνάμεις να καταδικάσουν την Ελλάδα, με τις δυνατότητες που τους παρέσχε η προηγούμενη διακυβέρνηση, πάλι υπάρχουν κάποιοι που επιχαίρουν διότι έχουν τη δυνατότητα να τον χαρακτηρίσουν ανακόλουθο προς τις προηγούμενες θέσεις του! Η στάση αυτή πέραν της μικροψυχίας της αποκαλύπτει και μία πραγματικότητα που, δυστυχώς, κυριαρχεί ακόμη στην Ελλάδα: Ότι το στενό συμφέρον εξακολουθεί να κυριαρχεί επί του γενικού.

Ας υπενθυμίσουμε μία διδακτική ιστορία από το παρελθόν. Όταν ο ιδρυτής της ΝΔ Κωνσταντίνος Καραμανλής, αφού είχε βγάλει την Ελλάδα από το ΝΑΤΟ μετά τους Αττίλες στην Κύπρο, αποφάσισε να την επαναφέρει στο στρατιωτικό σκέλος του Οργανισμού, ο Ανδρέας Παπανδρέου, σε σχετική συζήτηση στη Βουλή επί της εξωτερικής πολιτικής, τον σφυροκοπούσε καταγγέλοντάς τον για ανακολουθία και ρωτώντας τον, σε κάθε αποστροφή του λόγου του, γιατί επανέφερε την Ελλάδα στο ΝΑΤΟ. Και τότε  ο Καραμανλής  σηκώθηκε και με ένα ειρωνικό χαμόγελο είπε στον Ανδρέα: «Διότι, απλώς, ήλλαξαν αι συνθήκαι»!